Πέμπτη, 05 Μαρτίου 2015 10:00

Tom (Thomas) Pryce (11/06/49 – 05/03/77)

Written by

Tom (Thomas) Pryce, ένας ξεχασμένος αληθινός rain master της Formula1.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 02/05/13

Γεννημένος στις 11/6/1949 στην Ουαλία της Μ. Βρετανίας, ξεκίνησε την καριέρα του σαν ήρωας της …γειτονιάς, όταν σε ηλικία μόλις 10 ετών οδηγούσε με μαεστρία το…φορτηγάκι μεταφοράς ψωμιού του πατέρα του.
Οι γονείς του προσπάθησαν να τον αποτρέψουν από την επιθυμία του να γίνει οδηγός αγώνων, φέρνοντάς του σαν παράδειγμα τον θάνατο του πιλότου που ήταν ίνδαλμά του (Jim Clark 1968), όπως και του Jochen Rindt το 1970.
Ο Tom είχε πραγματική λατρεία να οδηγεί στην βροχή και ανέπτυξε μια απίστευτη δεξιότητα, ώστε στα πρώτα του βήματα κιόλας να είναι πραγματικά ανίκητος σε τέτοιες συνθήκες, ακόμη και από καταξιωμένους οδηγούς Formula 3 της εποχής, όπως ο Roger Williamson, ο Jochen Mass και ο James Hunt.
Ηταν τόσο μεγάλη η διαφορά του στην βροχή, που επανειλημμένα οι αντίπαλες ομάδες διαμαρτυρήθηκαν ότι το μονοθέσιό του πρέπει να ήταν ελλιποβαρές, αλλά οι ελπίδες τους προς μεγάλη τους έκπληξη αποδείχθηκαν μάταιες.
Σε όλες τις μικρότερες κατηγορίες που αγωνίσθηκε (Formula Super V, Formula Atlantic κλπ) ήταν κυριολεκτικά ανίκητος.

Tom Pryce
Με μεγάλη δυσκολία έπεισε τους γονείς του να συμμετάσχει σε αγώνες της Formula 3 το 1974 με μια μικρή ομάδα, την Token Racing (που επαναδραστηριοποιήθηκε από τους Tony Vlassopoulos) και Ken Grob.
Συμμετείχε στο Spa του ίδιου χρόνου και λόγω της εξαιρετικής απόδοσής του στον αγώνα της Formula 3 που υποστηρικτικά έγινε πριν τον κύριο αγώνα στο Μονακό, προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Shadow.
Mιας ομάδας που ενώ δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ από τον Don Nichols το 1971 για τους αγώνες CAN AM, όταν αποφάσισε να συμμετάσχει στην F1 μετατράπηκε το 1973 σε Βρετανική και ο Toni Southgate σχεδίασε το νέο μονοθέσιο.

Όταν ο οδηγός της, Αμερικανός Peter Revson σκοτώθηκε από κατάρρευση της ανάρτησης στα δοκιμαστικά του αγώνα της Νότιας Αφρικής το 1974, διάλεξε τον Tom Pryce σαν αντικαταστάτη του.

Belgium 1974

Με την Shadow κέρδισε τον πρώτο του βαθμό στον αγώνα της Γερμανίας στην 4η συμμετοχή του στην Formula 1, τερματίζοντας 6ος (από 11ος που εκκινούσε).
Προβλήματα και εγκαταλείψεις στο μονοθέσιό του, τον οδήγησαν στην 18η θέση της κατάταξης ισοβαθμώντας με τον Graham Hill και τον Vittorio Brambilla.

Το 1975 με team mate του τον Jean-Pierre Jarier, έλαβε μέρος στον αγώνα Race of Champion που έγινε στο Branch Hatch με μονοθέσια Formula 1 και κατόρθωσε να κερδίσει, ξεκινώντας από την pole, αλλά δυστυχώς γι αυτόν ο αγώνας αυτός δεν μετρούσε στο πρωτάθλημα.
Στην Αυστρία κατόρθωσε να ανέβει στην 3η θέση (από 15ος) επειδή ο αγώνας διεξήχθη με …έντονη βροχή (διακόπηκε στον 29ο γύρο) που ήταν το στοιχείο του.
Στο Nurbrugring τερμάτισε 4ος ενώ κρατούσε με άνεση την 2η θέση πίσω από τον Carlos Reutemann αλλά καθοριστικός παράγοντας γι αυτό, ήταν η μεγάλη διαρροή βενζίνης στο κόκπιτ στον προτελευταίο γύρο που του δημιούργησε έντονα εγκαύματα στα ….μαλακά του μόρια και στα πόδια ενώ οι αναθυμιάσεις της κυριολεκτικά τον τύφλωναν.
Για την ηρωική του αυτή προσπάθεια να τερματίσει, αργότερα βραβεύθηκε με το Ελβετικό βραβείο που είχε θεσπισθεί προς τιμήν του τοπικού οδηγού Jo Siffert.

Brazil 1975

Το 1976 και στον πρώτο αγώνα της σεζόν στην Βραζιλία είχε επίσης μια τρίτη θέση εκμεταλλευόμενος το τετ α κε σε λάδια του team mate του Jean-Pierre Jarier.
Και οι δύο Shadows DN5B ήταν σχετικά ανταγωνιστικές στους δύο επόμενους αγώνες, στο Kyalami (7ος) και στο Long Beach (εγκατέλειψε), αλλά οι κανονισμοί άλλαξαν μέσα στην χρονιά μεταβάλλοντας  το ύψος του airbox πίσω και πάνω από τον οδηγό, όπως επίσης αναθεωρήθηκε όλο το σύμπλεγμα της πίσω αεροτομής για να μην εξέχει πολύ από το μονοθέσιο, πράγμα που φανερά αποδυνάμωσε τα μονοθέσια της ομάδας.

Slide

Παρ όλα αυτά ο Pryce τερμάτισε 4ος (από 11ος) στο Brands Hatch και με την νεώτερη έκδοση DN8 στο Zandvoort τερμάτισε 4ος (από 3ος).
Το τέλος της χρονιάς τον βρήκε στην 12η θέση με 10 βαθμούς, έναντι 69 του πρωταθλητή James Hunt.

Nurburgring 1976

Το 1977 ο Jean-Pierre Jarier εγκατέλειψε την ομάδα μεταπηδώντας στην ATS και στην θέση του προσλήφθηκε ο Ιταλός Renzo Zorzi.
Η προσπάθεια του Tom στην Αργεντινή και την Βραζιλία οδήγησε σε άδοξες εγκαταλείψεις.
Στην Νότια Αφρική και στις ελεύθερες δοκιμές υπό δυνατή βροχή, ήταν 1 ολόκληρο δευτερόλεπτο ταχύτερος του δεύτερου και μελλοντικού πρωταθλητή της χρονιά εκείνης Niki Lauda.
Στις κατατακτήριες όμως σε στεγνό, ήταν μόλις 15ος 2 δευτερόλεπτα αργότερος από τον poleman James Hunt.

Rain 1977

Ξεκίνησε πολύ άσχημα και στο τέλος του 1ου γύρου ήταν τελευταίος (23ος), όταν άρχισε την αντεπίθεσή του προσπερνώντας σε 2 γύρους 4 οδηγούς, μεταξύ αυτών και τον team mate του.
Στον 18ο γύρο είχε ήδη σκαρφαλώσει στην 13η θέση και συνέχιζε ακάθεκτος, όταν στον 22ο γύρο ο Zorzi με πρόβλημα στην μονάδα μέτρησης παροχής της βενζίνης ,σταμάτησε σε σημείο μετά από στροφή χωρίς καλή ορατότητα.
Όταν αυτή χύθηκε στο πυρακτωμένο μπλοκ του κινητήρα, έπιασε φωτιά.
Καθυστέρησε να βγει επειδή δεν ήταν άρτια εκπαιδευμένος στην αποσύνδεση της μονάδας οξυγόνου που τροφοδοτούσε το κράνος του, με αποτέλεσμα 2 κριτές της πίστας να τρέξουν να τον βοηθήσουν, διασχίζοντας όμως ΚΑΘΕΤΑ την πίστα από την απέναντι πλευρά.
Την στιγμή εκείνη από την τυφλή στροφή εμφανίσθηκαν 4 μονοθέσια κατά σειρά με τους Hans-Joachim Stuck, Tom Pryce, Jacques Laffite και Gunnar Nilsson.
Ο πρώτος κριτής κατάφερε οριακά να περάσει, ο δεύτερος όμως και μόλις 19 ετών Jansen Van Luuren καθυστέρησε, καθώς κρατούσε στα χέρια του έναν πυροσβεστήρα 20 κιλών.
Ο πρώτος πιλότος αντελήφθη τον 19χρονο και ενστικτωδώς κινήθηκε δεξιότερα περνώντας …χιλιοστά μακριά του, όμως ο Tom Pryce που ήταν ακριβώς πίσω του (σχεδόν στην ζώνη του slipstreaming) δεν είχε καθόλου ορατότητα και δεν πρόλαβε καν να αντιδράσει, χτυπώντας τον με περίπου 270 χιλιόμετρα την ώρα, τινάζοντάς στον αέρα και κυριολεκτικά κόβοντάς τον στα δύο.
Ο πυροσβεστήρας όμως που κρατούσε ο άτυχος νεαρός σφήνωσε στο roll bar του μονοθεσίου, αφού προηγουμένως είχε κτυπήσει στο πάνω μέρος του κράνους του οδηγού, με αποτέλεσμα το λουρί σύσφιξης κάτω από το σαγόνι του σχεδόν να τον αποκεφαλίσει.
Το μονοθέσιο του συνέχισε την πορεία του ευθεία (με τον νεκρό οδηγό του φαινομενικά κανονικά στην θέση του) και κλίνοντας αργά-αργά προς τα δεξιά χτύπησε τις μπαριέρες και επανήλθε στην πίστα διαλυμένο.
Επάνω του προσέκρουσε ο επερχόμενος Jacques Lafitte με την Ligier του, καταλήγοντας και αυτός μαζί με τα συντρίμμια στις μπαριέρες.

Crash 1977

Έτσι, ένας πραγματικός rain master πέρασε στην αιωνιότητα, κυνηγώντας το όραμα του πιλότου-σύμβολο της εποχής (Jim Clark), αποτελώντας μέρος της γενιάς εκείνης των Βρετανών που πολλοί από αυτούς θυσιάστηκαν στην προσπάθειά τους να ακολουθήσουν τα βήματά του.
Τραγική ειρωνεία ήταν ότι ο συγκλονιστικός τρόπος του θανάτου του, τον έκανε περισσότερο γνωστό στον κόσμο από τα μέχρι τότε επιτεύγματά του.
Ο νικητής του αγώνα Niki Lauda, ήδη παραμορφωμένος στο πρόσωπο από το τρομερό ατύχημά του στην Γερμανία την προηγούμενη χρονιά, δήλωσε αρχικά ότι ήταν η καλύτερη νίκη της καριέρας του, αλλά μόλις πληροφορήθηκε τον χαμό του Pryce είπε ενώ βρισκόταν στο podium «δεν μπορεί να χαρεί κανένας μετά από αυτό».

*Το βίντεο προτιμήσαμε να μην το βάλουμε για ευνόητους λόγους.
Για όποιον επιθυμεί ωστόσο να το δει, μπορεί να το βρει στο youtube.

DSC 0018



11 Ιουνίου 1949 – 05 Μαρτίου 1977
Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1974 – 1977
Ομάδες: Token, Shadow
Αγώνες: 42
Πόντιουμ: 2
Βαθμοί: 19
Pole Positions: 1

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

f1posters18-550x777_20120328_1146857092.jpg

KART POSTER