Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 09:00

Roger Williamson (02/02/48 – 29/07/73)

Written by

Γεννήθηκε στην Μ. Βρετανία στις 2 Φεβρουαρίου 1948 και ήταν ένας ακόμη ενθουσιώδης θαυμαστής του πιλότου τοτέμ της εποχής, Jim Clark.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 08/07/13

Μόλις 4 ετών οδηγούσε αριστοτεχνικά την…μηχανή γκαζόν του πατέρα του Dodge (αναβάτης αγώνων ταχύτητας) και η ενασχόλησή του με τους αγώνες ξεκίνησε στα 14 του χρόνια με θριάμβους στα Kart, αργότερα στην κατηγορία Mini και τέλος με ένα Ford Anglia που άφησε εποχή και έκανε προφανές ότι επρόκειτο για το μεγαλύτερο ταλέντο νέων της χώρας του την εποχή εκείνη.
Στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Βρετανική Formula 3 και αναδείχθηκε 2 συνεχόμενες φορές πρωταθλητής το 1971 (με 14 νίκες σε 18 αγώνες παρακαλώ) και το 1972 (και μάλιστα και στους 2 ανεξάρτητους θεσμούς F2).
Ο νεαρός οδηγός ήταν ιδιαίτερη περίπτωση, δεν τον ενδιέφεραν ούτε τα χρήματα (δεν δέχθηκε να πληρωθεί ποτέ στις μικρότερες κατηγορίες), ούτε η δόξα, παρά μόνο να τρέχει σε αγώνες υπό τις οδηγίες του φίλου, μάνατζερ και μέντορά του Tom Wheatcroft.

Roger-Williamson-Formula-1-Driver

Το 1973 στην Formula 1 δοκιμάστηκε αρχικά στην BRM η οποία του πρόσφερε συμβόλαιο αλλά λόγω επιμονής του μάνατζερ του, τελικά ήταν η March-Ford που στην μέση της σεζόν έκανε συμβόλαιο μαζί του.
Σαν team mate του ήταν ο κατά 3 χρόνια μεγαλύτερός και συμπατριώτης του David Purley (ένα ακόμη ..θύμα της αύρας του Clark) με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία.
Ο πρώτος του αγώνας ήταν στο Silverstone όταν ξεκινώντας από την 22η θέση, δεν κατέστη δυνατόν να αποφύγει μια γιγάντια καραμπόλα 9 μονοθεσίων στην στροφή Woodcote πριν συμπληρωθεί καν ο πρώτος γύρος και εγκατέλειψε.
Ο δεύτερος αγώνας του όμως στο Zandvoort με την March 731 GS έμελε να ήταν και ο τελευταίος του 25χρονου πιλότου.

Williamson

Ξεκίνησε 18ος ενώ ο ομόσταβλος του 21ος και μόλις στον 7ο γύρο είχε κλατάρισμα του εμπρός αριστερού ελαστικού του με αποτέλεσμα το μονοθέσιο να απογειωθεί και να ανατραπεί, συνέχισε δε να σύρεται ανάποδα στην πίστα επί 275 μέτρα!!!
Σταμάτησε στην άκρη της πίστας παγιδεύοντας τον πιλότο του από κάτω, ενώ ταυτόχρονα ξέσπασε και μικρή φωτιά από την διαρροή του καυσίμου.
Ο Purley που ακολουθούσε σταμάτησε αμέσως λίγο πιο πίσω και στην απέναντι μεριά της πίστας, πήδηξε έξω από το μονοθέσιο και έτρεξε σαν τρελός διασχίζοντας ΔΙΑΓΩΝΙΑ την πίστα προκειμένου να βοηθήσει τον συνάδελφο και φίλο του.
Επιασε το φλεγόμενο μονοθέσιο με τα χέρια του και προσπάθησε απελπισμένα να το επαναφέρει στην αρχική του θέση, αλλά δεν μπορούσε να το καταφέρει.
Το όλο σκηνικό επιβαρυνόταν από τις απεγνωσμένες κραυγές του εγκλωβισμένου Roger για βοήθεια όπως δήλωσε αργότερα ο ίδιος ο David «For God’s sake, David, get me out of here», γιατί σαν από θαύμα ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΕΙ.

Σύντομα 2 κριτές βρέθηκαν δίπλα του αλλά παγωμένοι από τρόμο απλώς παρακολουθούσαν τις προσπάθειες του συγκινητικού David, ο οποίος μόλις είδε άλλους 2 κριτές να πλησιάζουν όρμησε πάλι στην πίστα, άρπαξε από τον έναν τον πυροσβεστήρα του,και προσπάθησε να σβήσει την φωτιά που είχε πλέον λαμπαδιάσει το μονοθέσιο.
Το τραγικό αυτό σκηνικό μεταβλήθηκε μόνο ως προς τον αριθμό των ατόμων που παρακολουθούσαν μαρμαρωμένοι τις απελπισμένες προσπάθειες του ηρωικού πιλότου.
Η φωτιά όμως φούντωνε όλο και περισσότερο, σε πλήρη αντίθεση με την ένταση των εκκλήσεων του συναδέλφου του.
Εξαγριωμένοι κάποιοι θεατές από την απραξία των κριτών, άρχισαν να εισέρχονται στις παρυφές της πίστας με σκοπό να βοηθήσουν αυτοί και ω του θαύματος, οι 4 μέχρι τότε …μαρμαρωμένοι κριτές ενισχυμένοι με αστυνομικούς και σκυλιά …τους κράτησαν πίσω, ενώ απομάκρυναν με την βία από το φλεγόμενο μονοθέσιο τον αποκαμωμένο πιλότο.
Τότε αυτός απελπισμένος έτρεξε στο μέσον σχεδόν της πίστας και κουνώντας τα χέρια του, καλούσε τους διερχόμενους οδηγούς να σταματήσουν και να σπεύσουν σε βοήθεια.
Μάταια όμως κανείς δεν σταμάτησε, γιατί όλοι νόμιζαν ότι αυτός ήταν ο πιλότος του φλεγόμενου μονοθεσίου είχε ήδη απεγκλωβιστεί και επομένως δεν συνέτρεχε κανένας ιδιαίτερος λόγος.

roger-williamson-david-purley

Στα 8 λεπτά μετά από το ατύχημα, ένα πυροσβεστικό όχημα έσβησε την φωτιά και έτσι έγινε δυνατή η επαναφορά του στη σωστή θέση αλλά ήδη ήταν πολύ αργά.
Η τελική διάγνωση ήταν θάνατος από ασφυξία αλλά εγώ προσωπικά διατηρώ τις αμφιβολίες μου, πιστεύω ότι πάντα προσπαθούν να «ωραιοποιήσουν» τον θάνατο ενός πιλότου γιατί η ιδέα μιας μισοκαμένης σωρού από το κοινό είναι εντελώς απαράδεκτη και απωθητική.
Η εγκληματική αδιαφορία των οργανωτών να μην διακόψουν άμεσα τον αγώνα, δεν επέτρεψε σε μια υδροφόρα που βρισκόταν 135 μέτρα μακρύτερα να βοηθήσει άμεσα, μια που ο οδηγός της αρνήθηκε (και σωστά) να κάνει έστω και λίγα μέτρα ΕΝΑΝΤΙΑ στην φορά του αγώνα χωρίς αυτός να έχει διακοπεί!!!

Να σημειωθεί ότι η κοινή γνώμη συγκλονίσθηκε γιατί υπήρχε πλήρης τηλεοπτική κάλυψη, η οποία αποκάλυψε όλες τις αδυναμίες των διοργανωτών για τον άδικο θάνατο ενός νέου οδηγού που πρόλαβε να κάνει συνολικά μόλις 8 γύρους σε 2 αγώνες. Το θλιβερό αυτό ρεκόρ παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα.
Αν αναρωτιέστε γιατί ο αριθμός 13 δεν εμφανίστηκε ποτέ από τότε μέχρι και το 2014 σε μονοθέσιο σημειώστε μόνο αυτό. Κανονικά το μονοθέσιο του Roger έπρεπε να φέρει τον αριθμό 13 (την τελευταία στιγμή πήρε το 14), ο αγώνας εκείνος άρχισε με 13 λεπτά καθυστέρηση και όταν έγινε το ατύχημά του είχε ανέβει στην 13η θέση!!!
Για την πρωτοφανή -για τα χρονικά της Formula 1- αυτοθυσία που επέδειξε ο David Purley τιμήθηκε από την χώρα του με τον Σταυρό του Γεωργίου αλλά και 15 άλλα βραβεία από όλο τον κόσμο.

Αλλά και ο ίδιος ο David Purley έφθασε σε ένα πρωτόγνωρο ρεκόρ για την εποχή του.
Αρχικά την ίδια χρονιά συμμετείχε σε 2 μόνο αγώνες στο Nurburgring (15ος από 22ος) και στην Ιταλία (9ος από 24ος) και τα 3 επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με αγώνες στην Formula 2.
Ηταν όμως γιος εκατομμυριούχου και το 1977 εμφανίσθηκε με δική του ομάδα την Lec-Ford με ένα μόνο μονοθέσιο, αλλά παντελώς αναξιόπιστο.
Στον αγώνα του Silverstone «κόλλησε» το γκάζι και παρά την απελπισμένη του προσπάθεια καρφώθηκε κάθετα σε έναν προστατευτικό τοίχο με πλήρη ταχύτητα 173 χιλιομέτρων, όπου και ακινητοποιήθηκε μέσα σε 66 εκατοστά του μέτρου, πράγμα που σήμαινε ότι υπέστη το σοκ των ….179,8 g και παρά τα πολλαπλά κατάγματα στα πόδια, στην λεκάνη και στα χέρια κατόρθωσε να επιζήσει.
Για πολλά χρόνια εθεωρείτο ο μοναδικός άνθρωπος που επιβίωσε μετά από τέτοια τρομακτική ασκούμενη δύναμη.
Ανέρρωσε όμως και ασχολήθηκε στην συνέχεια με τα ακροβατικά αεροσκάφη.
Εκεί βρήκε και τον θάνατο σε ατύχημα που υπέστη με ακροβατικό διπλάνο το 1985 σε ηλικία 40 ετών.

 

02 Φεβρουαρίου 1948 – 29 Ιουλίου 1973
Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1973
Ομάδες: March
Αγώνες: 2
Βαθμοί: 0

Profile

 

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

gjjm1pkfpx3vft_20120328_1384512547.jpg

KART POSTER