Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016 09:00

Ronnie Peterson (14/02/44 - 11/09/78): Το αετόπουλο του Βορρά

Written by

O Bengt Ronnie Peterson γεννήθηκε στο Almby της Σουηδίας στις 14 Φεβρουαρίου 1944, από πατέρα αρτοποιό (αλλά και ερασιτέχνη αγωνιζόμενο) και ήταν εκείνος που «έστησε» το πρώτο Kart για τον 8χρονο Ronnie.


1η ημερομηνία δημοσίευσης: 12/12/13

Το τελικό αποτέλεσμα του νεαρού «θαυματοποιού» ήταν να κερδίσει 3 τίτλους στο Karting και αναδειχθεί 2 φορές Εθνικός πρωταθλητής στην χώρα του το 1963 και το 1964.
Αμέσως προωθήθηκε στην Formula 3 (κινητήρες 1 λίτρου) με αρωγό πάντα τον πατέρα του, όπου μετά από μια σειρά εξαιρετικών αποτελεσμάτων κίνησε την προσοχή της Ιταλικής Tecno η οποία του έκανε συμβόλαιο για το 1968.

Η συνεργασία απέδωσε πολύ καλά και το 1969 κέρδισε τον υποστηρικτικό αγώνα F3 στο Monaco καθώς και 6 ακόμη αγώνες, κερδίζοντας τελικά το Πρωτάθλημα Formula 3 εκείνης της χρονιάς.
Παρά το ότι προωθήθηκε στην F1 συνέχισε να συμμετέχει σε αγώνες χαμηλότερης κατηγορίας όπως συνηθιζόταν εκείνη τη εποχή και το αποτέλεσμα ήταν να κερδίσει το Πρωτάθλημα της Formula 2 με την March το 1971.
Την χρονιά αυτή μετακόμισε μόνιμα στην Αγγλία.
Σημείωση: Για την οικονομία χώρου αλλά και χρόνου, προτιμήθηκε να αναφερθούν αναλυτικά μόνο οι πιο ενδιαφέρουσες χρονιές στην καριέρα του, σε συνδυασμό με τα πιο χαρακτηριστικά γεγονότα εκείνων των χρόνων.

77MC

Το 1970 έκανε το ντεμπούτο του στην F1 με την ομάδα του Ιδιώτη Colin Crabbe και μονοθέσιο μια March Cosworth 701 στον αγώνα του Monaco.
Οι περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες της ομάδας δεν του επέτρεψαν να κάνει πολλές δοκιμές και κατετάγη 12ος σε 16 συμμετοχές στα δοκιμαστικά, μία μόλις θέση πίσω από τον σαφώς πιο έμπειρο Ελβετό Jo Siffert.
Το ότι στον αγώνα τερμάτισε στην 7η θέση ασφαλώς και θεωρήθηκε σημαντική επιτυχία. Ήδη ο Max Mosley με το που τον είδε είπε στο αφεντικό της March: «Σημείωσέ το ο Ronnie είναι φανταστικός αλλά μην το πείτε στον ίδιο!!!»
Στους υπόλοιπους 8 αγώνες της σεζόν δεν διακρίθηκε έχοντας δύο ένατες θέσεις και μία ενδέκατη.

70MC

Το 1971 ενσωματώθηκε πλήρως στην εργοστασιακή ομάδα της March, με την βελτιωμένη March Ford 711 και team mate τον Andrea de Adamich (με κινητήρα όμως Alfa Romeo).
Η σεζόν άρχισε κλασσικά από την Νότια Αφρική αλλά ήδη η F1 θρηνούσε έναν ακόμη πιλότο της Ferrari, αυτή την φορά τον Ignazio Giunti που σκοτώθηκε 40 ημέρες πριν σε αγώνα στο  Buenos Aires 1000 sports race.
Για τον Ronnie o αγώνας αυτός ήταν χωρίς διάκριση αφού ξεκίνησε 13ος και κατετάγη 10ος.
Το τσίρκο μετακόμισε στην Ισπανία (Montjuich) με ένα νέο αξιοσημείωτο, αυτή την φορά στον μη πρωταθληματικό αγώνα Race of Champions στο Branch Hatch και την πρώτη εμφάνιση της Lotus 56 με τον επαναστατικό στροβιλοκινητήρα της Pratt & Whitney με τον νεαρό Emerson Fittipaldi.
Για τον Ronnie ήταν ακόμη μία απογοητευτική εμφάνιση γιατί ξεκίνησε 13ος και εγκατέλειψε από ανάφλεξη στον 23ο γύρο.

Τα πράγματα όμως φάνηκε να αλλάζουν στο Monaco όταν ξεκινώντας από την 8η θέση έκανε έναν πολύ σπουδαίο αγώνα προσπερνώντας τόσο τον Jackie Ickx (Ferrari) όσο και τον συμπατριώτη του Jo Siffert (BRM), τερματίζοντας τελικά στην 2η θέση πίσω από τον Stewart.
Στην Ολλανδία (Zantvoort) ο Ronnie ξεκίνησε και πάλι από πολύ πίσω (13ος) αλλά χωρίς λάθη και εκμεταλλευόμενος τις εγκαταλείψεις των πρωτοπόρων κατόρθωσε να τερματίσει 4ος.
Ο επόμενος αγώνας ήταν στο καινούργιο Paul Ricard, όπου λόγω ελλείψεως κινητήρων Ford ο Ronnie για μία και μοναδική φορά έτρεξε με κινητήρα Alfa Romeo.
Ξεκίνησε από την 12η θέση αλλά σύντομα στον 19ο γύρο ο κινητήρας του...έσκασε.
Στον επόμενο αγώνα στο Silverstone ένας ακόμη πιλότος απουσίαζε.
Ο δημοφιλής Μεξικανός Pedro Rondriquez έχασε την ζωή του σε αγώνα sports car στο Norisring.
Ανεξάρτητα από την θλιβερή αυτή απώλεια, ο αγώνας έγινε κανονικά και ο Ronnie ξεκινώντας 5ος κατόρθωσε με αποφασιστικότητα να τερματίσει 2ος ευνοημένος και από τις ατυχίες των πρωτοπόρων.

71DE

Στο Nurburgring ξεκίνησε 7ος αλλά στον αγώνα λύγισε στην επίθεση που του έκαναν οι Francois Cevert και Mario Andretti και τερμάτισε τελικά 5ος.
Στην Αυστρία ξεκίνησε 11ος και τερμάτισε 8ος.
Στην Monza ήταν 6ος στην εκκίνηση αλλά από τα προκριματικά φάνηκε ότι θα ήταν επεισοδιακός ο αγώνας όταν η Ferrari με τον Jackie Ickx πήρε την pole, αλλά λίγες ώρες αργότερα ανακοινώθηκε ότι εκ λάθους ο Chris Amon με Matra είχε κάνει καλύτερο χρόνο και έτσι έπρεπε να ξεκινήσει πρώτος!!!
Το ίδιο αμείωτο ενδιαφέρον παρουσίασε και ο αγώνας από τις εναλλαγές στην πρωτοπορία και ο Ronnie μετά από εξαιρετική απόδοση ήταν πρώτος στον τελευταίο γύρο, αλλά στην Parabolica άνοιξε υπερβολικά την γραμμή του με αποτέλεσμα να καταλάβει την 2η θέση πίσω από τον Peter Gethin με BRM με διαφορά 1 δεκάτου του δευτερολέπτου!!!
Το σπουδαιότερο ήταν ότι και οι επόμενοι τρεις (Francoir Cevert, Mike Hailwood και Howden Ganley) στην κατάταξη τερμάτισαν εντός 0,61 δευτερολέπτων από τον πρώτο, σε ένα ακατάρριπτο μέχρι σήμερα ρεκόρ.

Ακόμη ένα ρεκόρ δημιουργήθηκε εκείνη την ημέρα στην πίστα, σαν ο ταχύτερος αγώνας που έγινε ποτέ αφού η μέση ταχύτητα έφθασε τα 150,75 μίλια δηλαδή 242,72 χλμ την ώρα.
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η τρομακτική ατυχία του Chris Amon που προηγείτο 9 γύρους πριν το τέλος και όδευε στην πρώτη του νίκη όταν θέλοντας να σκουπίσει…ένα δάκρυ του, άνοιξε λίγο την ζελατίνα του, με αποτέλεσμα αυτή να αποκολληθεί ολόκληρη και να απομείνει με τα μάτια εκτεθειμένα σε ταχύτητες 320 χιλιομέτρων που παρά τις ηρωικές προσπάθειές του, τον ανάγκασαν να τερματίσει 6ος.

Στον Καναδά o Ronnie ξεκίνησε 6ος και τερμάτισε άνετα πάλι 2ος
Στο Watkins Glen το μεγάλο γεγονός ήταν η επιστροφή του Peter Revson μετά από 7 χρόνια απουσίας στην Tyrrell.
Ο Ronnie ξεκίνησε 11ος αλλά σταδιακά κατόρθωσε να τερματίσει στην 3η θέση, ενώ νικητής για πρώτη φορά στην καριέρα του ήταν ο Francois Cevert.
Η πρώτη του λοιπόν πλήρης χρονιά έκλεισε με απρόσμενα μεγάλη επιτυχία για τον Ronnie, γιατί στην τελική κατάταξη ήταν 2ος με 33 βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή Jackie Stewart με 62.
Την ίδια χρονιά κέρδισε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της F2, καθώς και 2 νίκες στα sports car μία στο 6άωρο Watkins Glen με την Alfa Romeo T33-3 και μία στην Βαρκελώνη στην κλάση των 2 λίτρων με μια Lola T212.

71IT


To 1972 νέος team mate του Ronnie στη March ήταν ο Αυστριακός Niki Lauda, που ήταν γιος πλούσιας οικογένειας και εξαγόρασε θέση οδηγού στην ομάδα παίρνοντας δάνειο από Αυστριακή Τράπεζα (κατ άλλους το ποσό των 100.000 $ κατέβαλε η οικογένειά του).
Η σεζόν ξεκίνησε από την Αργεντινή όπου υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον για τον πρωτοεμφανιζόμενο Carlos Reutemann με Brabham ο οποίος μάλιστα πήρε την pole, ενώ ο Ronnie με την March 721 κατετάγη 10ος.
Στον αγώνα με μια εκπληκτική εκκίνηση βρέθηκε αμέσως στην 5η θέση για να τερματίσει τελικά στην 6η.
Στη Νότια Αφρική και πάλι ο Ronnie ξεκίνησε από χαμηλά (9ος), αλλά στον αγώνα σκαρφάλωσε στην 5η θέση για να τερματίσει τελικά 6ος.

72DE


Στην Ισπανική Jarama ξεκίνησε 9ος και εγκατέλειψε στον 19ο γύρο από ατύχημα.
Το κύριο χαρακτηριστικό του αγώνα ήταν, η για πρώτη φορά εμφάνιση 2 αδελφών στον ίδιο αγώνα (Emerson και Wilson Fittipaldi).
Στο βρεγμένο Monaco δεν έκανε καλή εμφάνιση ξεκινώντας 15ος και τερματίζοντας μόλις 11ος, σε έναν αγώνα που ο Jean-Pierre Beltoise με την BRM 160B έκανε τον αγώνα της ζωής του και πήρε την μοναδική του νίκη στην Φόρμουλα 1.
Στην Γαλλία (Clermont-Ferrand) ο Ronnie ξεκίνησε 9ος και τερμάτισε 5ος σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από τον τραυματισμό του Αυστριακού Helmut Marco (σημερινός σύμβουλος της Red Bull Racing) όταν στον 9ο γύρο κτυπήθηκε από πέτρα που εκτινάχθηκε από το μονοθέσιο του Fittipaldi και αφού διαπέρασε την ζελατίνα του κράνους του, τον βρήκε κατ ευθείαν στο αριστερό μάτι, πράγμα που του άφησε μόνιμη βλάβη και είχε σαν αποτέλεσμα να τερματίσει την καριέρα του.

Στην Μ. Βρετανία,στο Brands Hatch o Σουηδός κατετάγη 8ος στις κατατακτήριες και στον αγώνα μετά από ικανοποιητική εμφάνιση κρατούσε άνετα την 4η θέση, όταν στον 75ο γύρο το μοτέρ του «έκοψε» απότομα με αποτέλεσμα να χτυπήσει τα…εγκαταλελειμμένα μονοθέσια των Hill και Cevert ενώ στην τελική κατάταξη ήταν τελικά 7ος.
Στο Nurburgring ο Peterson ξεκίνησε 4ος και στην εκκίνηση κόντραρε στα ίσια τον Stewart (με επαφή λάστιχο με λάστιχο) αναγκάζοντάς τον να υποχωρήσει για την μάχη της 2ης θέσης .
Έπεσε 3ος όταν τον προσπέρασε ο Fittipaldi και στον 9ο γύρο έκανε τετ α κε χάνοντας δύο ακόμα θέσεις, αλλά τελικά κατάφερε να τερματίσει 3ος.
Στην Αυστρία (Osterreichring ) ξεκίνησε 11ος αλλά σύντομα σκαρφάλωσε μέχρι την 3η θέση, όταν εμφανίσθηκαν προβλήματα στην τροφοδοσία του μονοθεσίου και αναγκαστικά υποχώρησε και τερμάτισε στην 12η θέση.
Στον επόμενο αγώνα στην Monza τα χαρακτηριστικά της πίστας είχαν πλέον αλλάξει με την προσθήκη 2 Chicanes που στη ουσία εξαφάνιζαν τα παρατεταμένα slip streaming που τόσο θέαμα και ταχύτητα είχαν δώσει στο παρελθόν και έδιναν πλέον έμφαση στο φρενάρισμα.
Ο Ronnie πέρασε απαρατήρητος σε αυτόν τον αγώνα ξεκινώντας 24ος και τερματίζοντας στην 9η θέση, ενώ εκεί αναδείχθηκε πρωταθλητής ο Emerson Fittipaldi.

74FR


Με το πρωτάθλημα να έχει κριθεί ο επόμενος αγώνας στο Mosport του Καναδά έδωσε την ευκαιρία στον Peterson όχι μόνο να ξεκινήσει από την 3η θέση, αλλά να φύγει εμπρός από την αρχή και μέχρι τον 4ο γύρο που έκανε ένα λάθος και τον προσπέρασε ο Stewart. Παρέμεινε 2ος μέχρι τον 54ο γύρο, αλλά όταν προσπάθησε να «ρίξει γύρο» στον Graham Hill αυτός δεν συναίνεσε και συγκρούσθηκαν με αποτέλεσμα να «κληρονομήσει» ένα πρόβλημα στο τιμόνι.
Επειδή το συμβάν έγινε κοντά στην έξοδο των pits έσπρωξε το μονοθέσιο προς τα πίσω για επισκευή και ξαναβγήκε στην πίστα, άλλα ακυρώθηκε από τους κριτές.
Στο Watkins Glen στα προκριματικά κατέλαβε την 26 θέση (από 32 συμμετέχοντες), στον αγώνα όμως άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά εκμεταλλευόμενος και τις εγκαταλείψεις των πρωτοπόρων και τερμάτισε στην 4η θέση.
Ήταν ένας πολύ καλός αγώνας γι αυτόν.
Στην τελική κατάταξη ήταν 9ος με 12 βαθμούς έναντι 0 του Niki Lauda και 61 του πρωταθλητή Emerson Fittipaldi.

Το 1973 ήταν η χρονιά σταθμός για την καριέρα του Ronnie Peterson, με την ένταξή του στο δυναμικό της Lotus σαν team mate του Emerson Fittipaldi και μονοθέσιο την Lotus 72D.
Στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Αργεντινή ξεκίνησε από την 5η θέση και ανέβηκε μέχρι την 4η θέση όταν στον 66ο γύρο εγκατέλειψε από μοτέρ.
Στην Βραζιλία (Interlagos) παρά την προώθηση του Fittipaldi από την ομάδα (κάνοντας έξτρα δοκιμές) επειδή θα αγωνιζόταν μπροστά στους συμπατριώτες του, ήταν ο Ronnie η έκπληξη που κέρδισε την pole με τον Βραζιλιάνο δεύτερο.
Στον αγώνα όμως αντιστράφηκε η σειρά, ο Peterson έπεσε τρίτος και άρχισε να μονομαχεί με τον Stewart για την 2η θέση όταν στον 6ο γύρο…του έφυγε ο τροχός με αποτέλεσμα να συντριβεί εκτός πίστας.

73NL


Στο Kyalami ξεκίνησε από την 4η θέση αλλά έπεσε πίσω στην εκκίνηση και στον 6ο γύρο συνέβη κάτι που ενδεχομένως να είχε τραγική κατάληξη.
Συγκεκριμένα ο τοπικός οδηγός Dave Charlton που από την 13η θέση βρέθηκε στην 7η, στην προσπάθειά του να προσπεράσει τον Carlos Reutemann, έχασε τον έλεγχο και εμβόλισε την Surtees του Mike Hailwood.
Μέσα από τα συντρίμμια των 2 μονοθεσίων πέρασαν όλοι εκτός από την BRM του Clay Regazzoni που κτύπησε το μονοθέσιο του Hailwood και αμέσως το όχημά του τυλίχθηκε στις φλόγες με τον πιλότο του αναίσθητο στο τιμόνι από την πρόσκρουση.
Ο Hailwood που μόλις είχε βγει από το μονοθέσιό του, όρμησε μέσα στις φλόγες να ελευθερώσει τον συνάδελφό του από τις ζώνες ασφαλείας και να τον σύρει έξω, πράγμα που προς γενική ανακούφιση τα κατάφερε.
Για την γενναία του αυτή πράξη ο Hailwood τιμήθηκε με το μετάλλιο του Γεωργίου, ενώ ο Ελβετός διασώθηκε με ελαφρά μόνο εγκαύματα.
Ο Ronnie τερμάτισε τελικά στην 11η θέση.

Ακολούθησε ο αγώνας στην Ισπανία (Montjuich) και ο Ronnie πήρε την 2η του pole.
Στον αγώνα έφυγε εμπρός και έμεινε σταθερά πρώτος ενώ ο ομόσταυλός του που είχε ξεκινήσει από την 7η θέση ήταν πια δεύτερος.
Στον 57ο γύρο όμως (από τους 75) η ατυχία ξανακτύπησε τον Σουηδό μένοντας αυτή την φορά από πρόβλημα στο κιβώτιο.
Ήταν η 3η pole σε 4 αγώνες που κέρδισε στο Βέλγιο (Zolder) που απέδειξε ότι ο Σουηδός δεν είχε σε τίποτα να ζηλέψει από τον μεγάλο Βραζιλιάνο (9ος).
Στον αγώνα πάντως έπεσε σταδιακά πίσω και τελικά εγκατέλειψε στον 42ο γύρο.
Στο Monaco ξεκίνησε από την 2η θέση και σύντομα πέρασε πρώτος και απομακρυνόταν συνεχώς από τους υπόλοιπους όταν εμφανίσθηκαν προβλήματα τροφοδοσίας στο μονοθέσιό του και τερμάτισε τελικά 3ος στην κατάταξη.
Στον αγώνα αυτό ο νικητής Stewart ισοφάρισε το ρεκόρ των 25 νικών του Clark.

Ο επόμενος αγώνας έγινε στα ..πάτρια εδάφη του Ronnie (Anderstorp) και αυτός φρόντισε να αποζημιώσει τους συμπατριώτες του κερδίζοντας την pole.
Στον αγώνα έφυγε πρώτος και έμεινε εκεί μέχρι τον προτελευταίο γύρο, όταν τον προσπέρασε ο Denny Hulme με την McLaren που επιβραβεύθηκε για την επιλογή του να τρέξει με σκληρότερη γόμα.
Ήταν ο αγώνας της Γαλλίας (Paul Ricard) που έφερε την πρώτη νίκη στην καριέρα του Peterson.
Ξεκίνησε από τη 5η θέση και με μια εκπληκτική εκκίνηση βρέθηκε 2ος και αν κατά την πορεία του αγώνα προσπεράστηκε από τον Fittipaldi, ο τελευταίος στην προσπάθειά του να περάσει τον πρωτοπόρο Jody Scheckter, συγκρούσθηκε μαζί του με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν και οι δύο.
Έτσι ο Ronnie πήρε την πρώτη του νίκη.

73FR


Στο Silverstone ο γεμάτος αυτοπεποίθηση Ronnie πήρε την pole.
Στον αγώνα ο Σουηδός έφυγε μπροστά αλλά στο τέλος του 1ου γύρου προσπεράστηκε από τον Stewart.
Την ίδια στιγμή ο Scheckter έκανε τετ α κε αναπήδησε στα προστατευτικά και επέστρεψε στην μέση της πίστας, όπου 9 συνολικά μονοθέσια ενεπλάκησαν σε μια γιγαντιαία καραμπόλα με αποτέλεσμα ο αγώνας να διακοπεί.
Όταν έγινε επανεκκίνηση, ο Ronnie βρέθηκε και πάλι πρώτος μέχρι τον 39ο γύρο που τον προσπέρασε ο Peter Revson (πρώτη του νίκη) και τον άφησε στην 2η θέση.
Στην Ολλανδία (Zantvoort) o Ronnie πήρε την 6η του pole σε 9 αγώνες και έφυγε καθαρά μπροστά μέχρι τον 63ο γύρο όταν εγκατέλειψε από κιβώτιο.
Ο team mate του Fittipaldi έχοντας διαλύσει το μονοθέσιό του στα δοκιμαστικά, εγκατέλειψε τον αγώνα επειδή αισθανόταν αδιαθεσία μόλις στον 2ο γύρο.

Στο Nurburgring ο Peterson ξεκίνησε 2ος αλλά κατά την διάρκεια του 1ο γύρου εγκατέλειψε από μηχανικό πρόβλημα.
Στην Αυστρία (Osterreichring) ήταν και πάλι 2ος στην εκκίνηση και από την έναρξη του αγώνα έφυγε εμπρός και σε έναν αγώνα χωρίς απρόοπτα τερμάτισε παίρνοντας την 2η νίκη του.
Στην Monza ο Ronnie πήρε και πάλι την pole και με έναν πειστικό αγώνα δεν απειλήθηκε από κανέναν αλλά πήρε την νίκη μόνο και μόνο επειδή σε αυτόν τον αγώνα ο Stewart αναδείχθηκε πρωταθλητής οπότε δεν είχε νόημα να παραχωρήσει την θέση του στον 2ο της βαθμολογίας Fittipaldi.
Ήταν το πρώτο 1-2 της Lotus μετά από 5 ολόκληρα χρόνια και η 3η δική του νίκη.

Στον Καναδά (Mosport) και πάλι ο Ronnie είχε την pole αλλά στον αγώνα και στον 3ο γύρο προσπεράστηκε από την BRM του Niki Lauda και αργότερα στον 17ο γύρο είχε ένα κλατάρισμα ελαστικού, έξοδο και τελικά εγκατάλειψη.
Ο τελευταίος αγώνας της χρονιάς διεξήχθη στο Watkins Glen στον αγώνα που ο Stewart θα τερμάτιζε την καριέρα του συμμετέχοντας στον 100ο αγώνα του.
Στις κατατακτήριες όμως ο team mate του Francois Cevert βγήκε από την πίστα με μεγάλη ταχύτητα, χτύπησε στις μπαριέρες και σκοτώθηκε επιτόπου.
Η Tyrell άμεσα απέσυρε την συμμετοχή του Stewart εγκαταλείποντας την προσπάθεια να κατακτήσει το πρωτάθλημα κατασκευαστών.
Ο Ronnie πήρε την pole και στον αγώνα έφυγε πρώτος αλλά χρειάσθηκε να δώσει μια σπουδαία μάχη για να κρατήσει τον…ακράτητο νεαρό James Hunt με την Hesketh March παίρνοντας την 4η νίκη του με μόλις 0,6 δευτερόλεπτα διαφορά.
Στην τελική κατάταξη ο Ronnie ήταν 3ος με 52 βαθμούς, έναντι 55 του 2ου Fittipaldi και 71 του πρωταθλητή Jackie Stewart με την Tyrell Ford.
Η φήμη του πλέον είχε εδραιωθεί για τα καλά.

Το 1974 οι αγώνες ξεκίνησαν από την Αργεντινή.
Ο Ronnie με νέο team mate τον Jackie Ickx, πήρε την pole και στον αγώνα έφυγε μπροστά, αλλά στον 3ο γύρο έχασε την θέση του από την Brabham του Reutemann και με πρόβλημα στα φρένα σταδιακά έχανε θέσεις και τερμάτισε 13ος.
Στην Βραζιλία (Interlagos) o Peterson ξεκίνησε 4ος.
Στην εκκίνηση του αγώνα πετάχτηκε 2ος και στον 4ο γύρο προσπέρασε τον Reutemann για την πρώτη θέση.
Στον 16ο γύρο όμως καθυστέρησε να «ρίξει γύρο» στον Merzario και ο Fittipaldi (με McLaren πια) που καιροφυλακτούσε, βρήκε την ευκαιρία να περάσει αυτός πρώτος. Χάνοντας αέρα σε ένα από τα ελαστικά του, έκανε αναγκαστικά pit stop στον 19ο γύρο και τελικά τερμάτισε στην 6η θέση.

Στην Νότια Αφρική ένα θλιβερό γεγονός σκίασε τον αγώνα.
Κατά τη διάρκεια των δοκιμών ο Peter Revson με Shadow έχασε την ζωή του.
Ο Ronnie οδηγώντας το νέο μονοθέσιο της Lotus (76), είχε προβλήματα και ξεκίνησε από την 16η θέση.
Μόλις στον 2ο γύρο κόλλησε το γκάζι του και συγκρούσθηκε με τον team mate του Jackie Icks εγκαταλείποντας.
Στην Jarama της Ισπανίας ο Ronnie επανήλθε κερδίζοντας την 2η θέση στην εκκίνηση.
O αγώνας διεξήχθη υπό βροχή και δείχνοντας μεγάλη ικανότητα πέρασε αμέσως πρώτος και παρέμενε άνετα εκεί μέχρι που η πίστα στέγνωσε.
Μετά την αλλαγή με slick ελαστικά, είχε προβλήματα υπερθέρμανσης στον κινητήρα του και εγκατέλειψε στον 23ο γύρο.
Για την ιστορία ο αγώνας διεκόπη στις 2 ώρες και ήταν η πρώτη νίκη του Νiki Lauda (Ferrari).

74SE


Ακολούθησε το Βέλγιο (Nivelles) που κατετάγη 5ος στην εκκίνηση και στον αγώνα εγκατέλειψε στον 57ο γύρο με πρόβλημα στην αντλία βενζίνης.
Ο αγώνας στο Monaco ήταν επεισοδιακός.
Ο Ronnie χρησιμοποίησε την παλιά Lotus 72 και ξεκίνησε 3ος.
Προς στιγμήν έπεσε πίσω από τον J.P. Jarier, αλλά στον 3ο γύρο τον προσπέρασε αποφασιστικά, ενώ πίσω τους γινόταν μακελειό από συγκρούσεις στις οποίες ενεπλάκησαν 9 συνολικά μονοθέσια.
Στον 6ο γύρο όμως ο Peterson έκανε ένα λάθος στην Rascasse και χτυπήθηκε από τον Reutemann, αλλά κατάφερε να συνεχίσει πέφτοντας έκτος, ενώ ο τελευταίος εγκατέλειψε. Με συνεχείς επιθέσεις και οδηγώντας με πάθος, ο Σουηδός κατάφερε να αναρριχηθεί σταδιακά μέχρι την πρώτη θέση, μετά την εγκατάλειψη του πρωτοπόρου Lauda και πήρε μια πανάξια νίκη, την 5η στην καριέρα του.

Στην Σουηδία (Anderstorp) και μπροστά στους συμπατριώτες του ξεκίνησε από την 5η θέση, αλλά στον αγώνα έκανε πολύ καλή εκκίνηση και βρέθηκε 2ος.
Μόλις στον 9ο γύρο όμως, το μονοθέσιό του παρουσίασε πρόβλημα στον άξονα μετάδοσης και εγκατέλειψε.
Ο επόμενος αγώνας στην Ολλανδία (Zantvoort) δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, γιατί στις δοκιμές είχε ένα ατύχημα με αποτέλεσμα να μείνει για λίγο αναίσθητος και ως εκ τούτου η 10η θέση στην εκκίνηση φάνταζε λογική.
Φανερά εκτός φόρμας στον αγώνα τερμάτισε στην 8η θέση.
Στην Γαλλία (Dijon-Prenois) ο Ronnie ξαναβρήκε την φόρμα του και θα ξεκινούσε 2ος . Στην εκκίνηση 3ος ήταν ο Tom Pryce που κοιτούσε ανήσυχος για υπερθέρμανση τα όργανα θερμοκρασίας του κινητήρα του όταν έπεσε η σημαία έναρξης του αγώνα και μένοντας αδρανής τον….εμβόλισε από πίσω ο Reutemann και τον…εκσφενδόνισε πάνω στον James Hunt με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν και οι τρεις.
Ο Ronnie στον αγώνα διατηρήθηκε αρχικά πίσω από τον Lauda αλλά στον 17ο γύρο εφόρμησε αποφασιστικά και τον προσπέρασε πανηγυρίζοντας την 6η του νίκη.

75FR


Στην Βρετανία (Brands Hatch) παρά το ότι ξεκινούσε 2ος στην εκκίνηση του αγώνα έπεσε 4ος και περίπου στο μέσον του αγώνα πάτησε σε κάποια συντρίμμια από προηγούμενο ατύχημα.
Χάνοντας αέρα στα ελαστικά του, οδήγησε συντηρητικά και τερμάτισε στην 10η θέση.
Στην Γερμανία (Nurburgring) δεν κατάφερε να ξεκινήσει υψηλότερα από την 8η θέση.
Στον αγώνα όμως πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις και εκμεταλλευόμενος τις ατυχίες των άλλων κατόρθωσε να τερματίσει στην τρίτη θέση.

Στην Αυστρία (Osterreichring) πήρε μια μέτρια 6η θέση στις κατατακτήριες.
Στον αγώνα έκανε κακή εκκίνηση και έπεσε 9ος αλλά οδηγώντας επιθετικά κατάφερε να φθάσει 2ος, όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει από προβλήματα στην μετάδοση.
Στην Monza έκανε μια πάλι μέτρια επίδοση στις κατατακτήριες (7ος).
Στον αγώνα όμως άρχισε σταδιακά να ανεβαίνει θέσεις και να φθάνει τρίτος πίσω από τις δύο Ferrari των Lauda και Regazzoni μέχρι τον 30ο γύρο.
Στην συνέχεια και μέσα σε 10 γύρους η μία πίσω από την άλλη εγκατέλειψαν από μηχανικά προβλήματα και ο Ronnie βρέθηκε πρώτος αποκρούοντας με επιτυχία τις επιθέσεις της McLaren του Fittipaldi και τερμάτισε 1 δευτερόλεπτο εμπρός για την 7η νίκη του.
Στον Καναδά (Mosport) οι 3 από τους 4 διεκδικητές του τίτλου (Fittipaldi, Lauda, Schecter, Regazzoni) είχαν καταλάβει τις τρεις πρώτες θέσεις στην εκκίνηση, ενώ ο Ronnie αρκέστηκε σε μια 10η θέση.
Στον αγώνα οι 4 πρώτες θέσεις καταλήφθηκαν από τους διεκδικητές αλλά στον 70 γύρο (από τους 80) είχαν απομείνει δύο, ενώ ο Ronnie με πραγματικά φανταστική οδήγηση έκανε ένα σπουδαίο αγώνα, έφθασε πίσω τους, και τερμάτισε τελικά στην 3η θέση.
Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στο Watkins Glen, o Ronnie πήρε την απογοητευτική 19η θέση στην εκκίνηση.
Ο αγώνας πέρα από το τεράστιο ενδιαφέρον του για την ανάδειξη του πρωταθλητή, στιγματίσθηκε από τον επί τόπου θάνατο του Αυστριακού Helmut Koinigg, όταν η Surtees του συγκρούσθηκε μετωπικά στις μπαριέρες.
Ο Ronnie έμεινε εντελώς αφανής εγκαταλείποντας στον 52ο γύρο από πρόβλημα στην αντλία βενζίνης.
Τελικά κατατάχθηκε στην 5η θέση με 35 βαθμούς έναντι της 10ης με 12 του Jackie Ickx και πρωταθλητής ήταν ο Emerson Fittipaldi με την McLaren του και 55 βαθμούς (με τον ίδιο αριθμό νικών (3) με τον Peterson).

74IT


Το 1975 τα κυριότερα συμβάντα ήταν η απόφαση της Firestone να αποσυρθεί και αντικαταστάθηκε από την Goodyear και η απόφαση του Frank Williams να παρουσιάσει τα δικά του μονοθέσια στον χώρο.
Όσον αφορά τον Ronnie η Lotus 72 Ε δεν ήταν ανταγωνιστική με αποτέλεσμα μια καταστροφική χρονιά.
Σε 14 αγώνες είχε μία 4η θέση στο Μονακό και μία 5η θέση στην Αυστρία, όπως επίσης άλλη μία 5η θέση στο Watkins Glen.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο team mate του Jackie Ickx στο μέσον της χρονιάς, απογοητευμένος εγκατέλειψε την ομάδα μετά από 2 χρόνια παραμονής.
Στην τελική κατάταξη ήταν μόλις 13ος με 6 βαθμούς έναντι 64,5 του πρωταθλητή Niki Lauda με Ferrari.

75FR


Το 1976 σημαδεύτηκε από διάφορα γεγονότα.
Η πτώση του μικρού αεροπλάνου του Graham Hill δεν οδήγησε στον θάνατο μόνο τον ίδιο αλλά όλη την ομάδα του (5 άτομα), περιλαμβανομένου και του οδηγού του Tony Brise.
Ο λόρδος Hesketh δήλωσε αδυναμία να συνεχίσει και πούλησε την ομάδα του, ενώ η Tyrell ετοίμαζε μυστικά το 6τροχο μονοθέσιό της.
Ο Ronnie είχε νέο team mate τον Mario Andretti και μονοθέσιο την νέα Lotus 77.

Στην Βραζιλία (Interlagos) που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά τα φώτα στην εκκίνηση αντί της παραδοσιακής σημαίας, πήρε την απογοητευτική 18η θέση στην εκκίνηση και στον αγώνα είχε έξοδο στον 10ο μόλις γύρο και εγκατέλειψε.
Στην Νότια Αφρική έγινε η μεγάλη αλλαγή.
Ο Peterson απογοητευμένος από την γενικότερη εικόνα της Lotus, αποφάσισε να την εγκαταλείψει και ενσωματώθηκε στην March η οποία με την σειρά της για χάρη του, άφησε εκτός δράσης την Lela Lombardi, ενλω και ο Mario Andretti έφυγε για την Parnelli.
Ακόμη επικράτησαν διαφωνίες σχετικά με την νομιμότητα της εμφάνισης από την McLaren και την Penske, που χρησιμοποίησαν πλαστικές «φούστες» σαν μια πρώτη προσπάθεια εμφάνισης του φαινομένου ground-effect.
Ο Ronnie πήρε την 10η θέση στην εκκίνηση και στον αγώνα αναρριχήθηκε αρχικά στην 6η θέση αλλά στον 15ο γύρο συγκρούσθηκε με την Tyrrell του Depailler και εγκατέλειψε.

76DE
 
Η κακοδαιμονία δυστυχώς για τον Ronnie συνεχίστηκε και με την νέα του ομάδα, ενώ στους 14 εναπομείναντες αγώνες είχε 8 εγκαταλείψεις.
Οι φωτεινές εξαιρέσεις ήταν στους παρακάτω αγώνες:
Στον αγώνα του Monaco είχε την 3η θέση στην εκκίνηση.
Στον αγώνα πήρε αμέσως την 2η θέση και ενώ όλα φαίνονταν να πηγαίνουν καλά στον 27ο γύρο…γλίστρησε στα λάδια που είχαν χυθεί από το μονοθέσιο του Hunt και χτύπησε στις μπαριέρες εγκαταλείποντας άδοξα στον 26ο γύρο.
Στην Αυστρία (Osterreichring) και σε μικτές συνθήκες ο Ronnie ξεκίνησε 3ος και στον αγώνα κατόρθωσε να φθάσει στην πρώτη θέση αλλά αργότερα έχασε θέσεις και τερμάτισε τελικά 6ος.

Στην Monza ο Ronnie στις κατατακτήριες κατετάγη 8ος.
Στην εκκίνηση δυναμικά κατάφερε να πλασαρισθεί στην 5η θέση και σταδιακά με λαμπρή οδήγηση προσπέρασε στον 3ο γύρο τους Laffite και Scheckter, στον 4ο τον Depailler και στον 11ο τον Scheckter και πήρε την πρωτοπορία και τελικά την νίκη στον αγώνα (ήταν η 3η του σε αυτή την πίστα και η 8η συνολικά).
Τελικά την χρονιά εκείνη κατέλαβε την 11η θέση με 10 βαθμούς, έναντι 69 του πρωταθλητή James Hunt με την McLaren.

Το 1977 ο Ronnie Peterson μετακινήθηκε στην Tyrrell Ford με team mate του τον Patrick Depailler.
Από κάθε άποψη ήταν μια θλιβερή χρονιά, γιατί σε 17 αγώνες είχε 11 εγκαταλείψεις και  3 ακόμη τερματισμούς εκτός βαθμολογούμενης εξάδας. Οι 3 εναπομείναντες αγώνες που πήρε βαθμούς ήταν:
Στο Βέλγιο (Zolder) οι κατατακτήριες διεξήχθησαν σε υγρό οδόστρωμα και ο Ronnie κατέλαβε την 8η θέση.
Στον αγώνα που έγινε με μικτές συνθήκες οδήγησε σταθερά και με συνέπεια και όταν χρειάστηκε και αποφασιστικότητα για να περάσει τον Brambilla και να τερματίσει 3ος, ενώ για πρώτη φορά ήταν νικητής ο συμπατριώτης του Gunnar Nilsson με την Lotus.
Στην Αυστρία (Osterreichring) ο Peterson είχε μια φτωχή 15η θέση στην εκκίνηση, αλλά στον αγώνα οδηγώντας με σύνεση και χωρίς ακρότητες σε μια υγρή πίστα που στέγνωνε κατάφερε να τερματίσει 5ος.
Σε αυτό τον αγώνα πήρε την πρώτη της νίκη η Shadow όπως και ο Αυστραλός Alan Jones.

Στην Ιταλία (Monza) κατέλαβε την 12η θέση στις κατατακτήριες, αλλά στον αγώνα σταδιακά σκαρφάλωσε μέχρι την 6η θέση και εκεί τερμάτισε.
Το αξιοσημείωτο ήταν η αναγγελία ότι ο Lauda άφηνε τη Ferrari για την Brabham.
Έτσι τελείωσε η περιπέτεια με την Tyrrell που τον βρήκε να τερματίζει στην 14η θέση με 7 βαθμούς έναντι του team mate του Patrick Depailler που ήταν 9ος με 20 βαθμούς και του πρωταθλητή Niki Lauda με 72 βαθμούς.

Ronnie Peterson autograph


To 1978 o Ronnie επέστρεψε στην Lotus στην θέση του Gunnar Nilsson (που δυστυχώς μετά από λίγο καιρό ανακαλύφθηκε ότι είχε καρκίνο) και team mate του τον Mario Andretti, με μονοθέσιο αρχικά την Lotus 78 και αργότερα την Lotus 79.
Ακόμη αποδέχθηκε ότι σαν team leader θα ήταν ο Αμερικανός άρα αυτόματα αναλάμβανε την υποχρέωση να τον βοηθήσει, όσο και όπως μπορούσε.
Βάσει της συγκριτικής αξίας του όμως ήταν και το μεγάλο του σφάλμα!!!

Στην Αργεντινή χρησιμοποιώντας την παλιά Lotus 78 ο Ronnie ξεκίνησε 3ος αλλά στον αγώνα έχασε θέσεις και τερμάτισε 5ος .
Στην Βραζιλία (Jacarepagua) και πάλι με την «78» ο Peterson κέρδισε την pole.
Στον αγώνα όμως ο Carlos Reutemann με την Ferrari από την 4η θέση πετάχτηκε εμπρός και πήρε την 1η του νίκη, την στιγμή που ο Ronnie έπεφτε πίσω και εγκατέλειψε μετά από επαφή με τον Scheckter, μόλις στον 15ο γύρο.

Στην Νότια Αφρική εμφανίσθηκε για πρώτη φορά η Brabham BT46, η οποία χρησιμοποιούσε εναλλάκτες θερμότητας αντί ψυγείων, ενώ ο Ronnie ξεκίνησε από την 12η θέση.
Στον αγώνα όμως οδήγησε έξυπνα και οι εγκαταλείψεις εμπρός του τον διευκόλυναν να σκαρφαλώσει στην 3η θέση στον 64ο γύρο και στον 75ο (από τους 78) μετά από μια συναρπαστική μονομαχία ρόδα με ρόδα με τον Patrick Depailler κατόρθωσε να πάρει την 9η νίκη του, μισό δευτερόλεπτο εμπρός από τον Γάλλο.
Στο Long Beach ο Ronnie ξεκίνησε 6ος και έκανε έναν συντηρητικό αγώνα που τελικά του επέτρεψε να τερματίσει 4ος.

78GB


Στο Monaco ξεκίνησε 7ος αλλά στον αγώνα παρά το ότι προσπέρασε τον Alan Jones στον 56ος γύρο έμεινε από κιβώτιο, ενώ για πρώτη φορά στην καριέρα του νίκησε ο Patrick Depailler με την Tyrrell μετά από 69 αγώνες!!!
Στο Βέλγιο (Zolder) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η επαναστατική για την προχωρημένη αεροδυναμική της «79», αλλά μόνο από τον Mario Andretti ενώ ο Peterson με την «78» ξεκίνησε 7ος.
Στον αγώνα εκμεταλλευόμενος τις συγκρούσεις των προπορευόμενων ανέβηκε στην 2η θέση, αλλά επειδή έπρεπε να αλλάξει ελαστικά έπεσε στην 5η, όμως με επική αντεπίθεση προσπέρασε τους Reutemann και Laffite τερματίζοντας τελικά 2ος.
Ακολούθησε η Ισπανία (Jarama) όπου για πρώτη φορά ο Ronnie χρησιμοποίησε την «79» και στις κατατακτήριες οι Lotus έκαναν το 1-2 με 2ο τον Σουηδό.
Στον αγώνα όμως έκανε πολύ κακή εκκίνηση και έπεσε 9ος στο τέλος του 1ου γύρου.
Στον 8ο όμως γύρο πέρασε τον Scheckter, επωφελήθηκε από τις εγκαταλείψεις των Villeneuve, Patrese και Reutemann, συνέχισε την προσπάθειά του περνώντας τον Watson, στον επόμενο γύρο τον Laffite και στον 53ο γύρο (από τους 75) έκανε την πιο σπουδαία κίνησή του περνώντας τον Hunt για την 2η θέση.
Όπως στις κατατακτήριες έτσι και στον αγώνα οι Lotus τερμάτισαν 1-2.

78MC


Στην Σουηδία (Anderstorp) ήταν που εμφανίσθηκε η τροποποιημένη Brabham BT46 με τον τεράστιο ανεμιστήρα που δημιούργησε πολλές ενστάσεις, ενώ η ομάδα υποστήριζε ότι αφορούσε μόνο…την ψύξη του κινητήρα, στην ουσία ήταν μια αντλία που αφαιρούσε τον αέρα κάτω από το μονοθέσιο βελτιώνοντας δραματικά το κράτημά του.
Το σύστημα επίσης είχε την...κακή συνήθεια να εκτοξεύει κάθε πετραδάκι που μάζευε κάτω από το μονοθέσιο, κατ ευθείαν στο μονοθέσιο που ακολουθούσε.
Στις κατατακτήριες ο Ronnie ξεκινούσε 4ος έχοντας μπροστά του τις δύο Brabham (Watson, Lauda) με πρώτο τον Andretti.
Στη εκκίνηση είχε μια δυνατή μονομαχία με τους Watson και Patrese και ενώ είχε ανέβει στην 3η θέση, αναγκάστηκε να επιβραδύνει λόγω απώλειας αέρα σε ένα ελαστικό του. Επανήλθε δυναμικά και περνώντας τον Jones κατέλαβε πάλι την 3η θέση και εκεί τερμάτισε, σε έναν αγώνα που είχε θριαμβευτή τον Lauda και την Brabham.
Στην Γαλλία (Paul Ricard), ο Σουηδός ξεκίνησε από την 5η θέση αλλά σύντομα επιτέθηκε και πέρασε τους Watson και Tambay και με την εγκατάλειψη του Lauda κατέληξε στην 2η θέση όπου και τερμάτισε.

Στο Brands Hatch ήταν ο Peterson που κέρδισε την pole με τον Andretti 2ο.
Στον αγώνα ο τελευταίος πήρε αμέσως την πρωτοπορία και για 6 γύρους οι Lotus κυριάρχησαν, όμως στον 7ο γύρο ο Ronnie έμεινε από αντλία βενζίνης και εγκατέλειψε άδοξα.
Στην Γερμανία (Hockenheim) ξανά 1-2 οι Lotus με τον Ronnie 2ο.
Στον αγώνα πάντως ο Σουηδός έφυγε μπροστά, μέχρι τον 5ο γύρο που άφησε τον Andretti να τον προσπεράσει μια που πήγαινε για πρωτάθλημα και έμεινε 2ος να τον προστατεύσει από τους επερχόμενους πιλότους.
Όλα πήγαιναν καλά μέχρι τον 37ο γύρο (από τους 45), όταν ο Σουηδός έμεινε από κιβώτιο και εγκατέλειψε.

Στην Αυστρία (Osterreichring) ο Ronnie για μια ακόμη φορά πήρε την pole μπροστά από τον Andretti.
Στον αγώνα που άρχισε με την απειλή της βροχής, ο Peterson έμεινε στην πρώτη θέση ενώ λίγο αργότερα ξέσπασε καταιγίδα που διέκοψε τον αγώνα.
Στην επανεκκίνηση πήραν (όσοι είχαν….επιζήσει) την σειρά που είχαν πριν ξεκινήσει ο αγώνας.
Την κούρσα και πάλι οδήγησε ο Ronnie ακόμη και μετά την αλλαγή ελαστικών σε slick, όταν στέγνωσε το οδόστρωμα παίρνοντας μια πειστική (10η) νίκη.
Η βαθμολογική διαφορά του ήταν 9 βαθμοί από τον πρωτοπόρο team mate του.

78AT


Στην Ολλανδία (Zantvoort) και πάλι οι δύο Lotus έκαναν το 1-2 με πρώτο αυτή την φορά τον Αμερικανό.
Στον αγώνα η σειρά δεν άλλαξε και τερμάτισαν με την σειρά που εκκίνησαν.
Ο Peterson ήταν μόλις 12 βαθμούς πίσω από τον Andretti.
Ο τρίτος στην βαθμολογία Lauda ήταν 28 βαθμούς πίσω και δεν προλάβαινε ακόμη και με 3 νίκες στους ισάριθμους εναπομείναντες αγώνες (27 βαθμοί).

Ήταν στην Monza που ήλθε το πρόωρο τέλος.
Από τα δοκιμαστικά όλα πήγαν στραβά όταν είχε έξοδο και από την επαφή με τις μπαριέρες, τα πόδια του γέμισαν μελανιές και το μονοθέσιο χρειαζόταν άμεσα επισκευή. Υπήρχε διαθέσιμη ακόμη μία «79» αλλά ήταν στα μέτρα του Andretti και ο Ronnie σαν πιο ψηλός, απλά δεν μπορούσε να βολευτεί.
Υπήρχε μόνο η παλιά «78» και με αυτήν ο Peterson έλαβε μέρος στις κατατακτήριες και ήταν 5ος .
Και ο αγώνας όμως άρχισε στραβά όταν άναψε το πράσινο φως της εκκίνησης χωρίς να έχουν σταματήσει τελείως όλοι στο grid, με αποτέλεσμα να υπάρξει κομφούζιο.
Οι μεν πρώτοι 4 (Andretti, Villeneuve, Jambuill και Lauda) δεν είχαν πρόβλημα αλλά με την μεγαλύτερη ορμή που είχαν οι τελευταίοι του grid δημιουργήθηκε συμφόρηση στο μέσον της παράταξης, όταν σχεδόν όλοι μαζί έφθαναν στην πρώτη στροφή.

Συγκεκριμένα ο Ronnie έκανε κακή εκκίνηση και έχασε 3 θέσεις, όταν ο νεαρός Patrese με Arrows (που είχε ξεκινήσει 12ος) ανοίχθηκε στα όρια της λωρίδας εισόδου στην παλιά επικλινή πίστα και προσπάθησε να στρίψει από την εσωτερική μένοντας εμπρός από τον Hunt με McLaren, ο τελευταίος δεν του έδωσε χώρο, με αποτέλεσμα να συγκρουσθούν και στην συνέχεια ο Hunt έπεσε πάνω στον Ronnie και το μονοθέσιό του εκτινάχθηκε στον αέρα και προσγειώθηκε πάλι στην πίστα βγαίνοντας εκτός αυτής.
Ο Peterson όμως εμβόλισε μετωπικά τις μπαριέρες, το μονοθέσιό του κόπηκε στα δύο και τυλίχθηκε στις φλόγες, ενώ ακριβώς πίσω του υπήρχε ένα συνονθύλευμα μονοθεσίων των Reutemann, Regazzoni, Stuck, Pironi, Depailler, Brambilla, Daly και Lunger.

Peterson Flag


Ο Hunt έτρεξε μαζί με τους Regazzoni, Depailler και ανέσυραν τον Peterson από το φλεγόμενο κουφάρι του μονοθεσίου πριν προλάβει να υποστεί σοβαρά εγκαύματα, αλλά ήταν φανερό παρά το ότι είχε τις αισθήσεις του, είχε πολύ σοβαρά τραύματα στα πόδια και ο Hunt του έκρυψε την θέα από το αποθαρρυντικό θέαμα των ποδιών του.
Πιο πέρα κειτόταν αναίσθητος ο Brambilla μέσα στο μονοθέσιό του όταν κτυπήθηκε στο κεφάλι από έναν…ιπτάμενο τροχό και λίγο πιο δίπλα ο Stuck υπέφερε με διάσειση από την ίδια ακριβώς αιτία.
Να σημειωθεί ότι η ιατρική βοήθεια άργησε 20 λεπτά και προτεραιότητα δόθηκε στον Vittorio Brambilla.
Ο Ronnie μεταφέρθηκε άμεσα σε νοσοκομείο στο Μιλάνο όπου διαπιστώθηκε ότι είχε 7 κατάγματα στο ένα πόδι και 3 στο άλλο και αρχικά δεν παρουσίαζε ανησυχία η κατάστασή του.
Παρά την διχογνωμία ορισμένων γιατρών για το αν θα ήταν φρόνιμο να βιαστούν, επειδή διαπιστώθηκε ότι μυελός των οστών είχε εισέλθει στο αίμα του, το ίδιο βράδυ εγχειρίσθηκε για ανάταξη των οστών στα πόδια.
Δυστυχώς σχηματίσθηκε θρόμβος στο αίμα του που τον έριξε σε κώμα και πέθανε από πνευμονική εμβολή την επομένη το πρωί σε ηλικία 34 ετών και 209 ημερών.
 Ένας πραγματικά αναπάντεχος θάνατος που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχε άμεση ιατρική βοήθεια σύμφωνα με την γνώμη των γιατρών.
Ο πρωταθλητής πλέον Andretti δήλωσε:
«Είναι τόσο άδικο να υπάρχει μια τραγωδία για την ίσως πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής μου.
Δεν μπόρεσα να πανηγυρίσω, αλλά το τρόπαιο θα είναι μαζί μου για πάντα και γνωρίζω ότι και ο Ronnie θα ήταν ευτυχής γι αυτό»
Πριν τον μοιραίο αγώνα είχε γίνει γνωστό ότι είχε υπογράψει συμβόλαιο με την McLaren για την επόμενη χρονιά (λαχταρώντας όπως ήταν φυσικό την ισότιμη αντιμετώπισή του), καταλαμβάνοντας την θέση του James Hunt ο οποίος με την σειρά του είχε ενδώσει στο τεράστιο συμβόλαιο που του πρόσφερε η Walter Wolf Racing.


Ο Peterson άφησε πίσω την χήρα του Barbro (που συντετριμμένη από την απώλειά του αυτοκτόνησε 9 χρόνια αργότερα) καθώς και την 3χρονη κορούλα του Nina-Louise.
Παρά το ότι τα στατιστικά του δεν το προδίδουν, είναι γεγονός ότι την δεκαετία του 1970 εθεωρείτο ένας από τους πιο χαρισματικούς και ταχείς οδηγούς στην F1.
Οι τολμηρές πλαγιολισθήσεις του στην πίστα και η πάντα επιθετική προσέγγιση στον αγώνα, είχαν σαν αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δημοφιλής στο κοινό.
Συμπερασματικά ποτέ δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορούσε να κερδίσει ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, γιατί ήταν αυτό που λέμε «κλασικά άτυχος» και «έπεφτε» σε μη ανταγωνιστικά μονοθέσια (πλην της πρώτης και της τελευταίας χρονιάς που όμως είχε δεσμευθεί στην αρχή της ότι θα ήταν ο Νο 2).

alwwak


Στην κηδεία του αποδίδοντας φόρο τιμής, το φέρετρό του κρατούσαν εκ περιτροπής οι Ken Tyrrell, Colin Chapman, James Hunt, Jody Scheckter, John Watson, Emerson Fittipaldi, Gunnar Nilson και Niki Lauda.
Το 2003 εγκαινιάσθηκε η προτομή του στην γενέτειρά του Almby.
Το παρατσούκλι του ήταν Super Swede.


14 Φεβρουαρίου 1944 – 11 Σεπτεμβρίου 1978

Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1970 – 1978

Ομάδες: March, Tyrrell, Lotus

Αγώνες: 123

Νίκες: 10

Πόντιουμ: 26

Βαθμοί: 206

Pole Positions: 14

Ταχύτεροι γύροι: 9

 

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


09_britain_20140327_2072293265.jpg

KART POSTER