Κυριακή, 08 Μαΐου 2016 09:00

Gilles Villeneuve: Ο τελευταίος των ρομαντικών…

Written by

“Αν κάποιος μου έλεγε ότι μπορούσα να έχω τρεις ευχές, η πρώτη θα ήταν να εισέλθω στους αγώνες, η δεύτερη να φτάσω στη Formula 1, και η τρίτη να οδηγήσω για τη Ferrari…”

 

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 08/05/15

Σε μια πρόταση συμπυκνώνεται ολόκληρη η κοσμοθεωρία του Καναδού δεξιοτέχνη που σαγήνευσε τον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Ένας πράος άνθρωπος που λάτρευε τους αγώνες και μεταμορφωνόταν σε ατρόμητο μαχητή κάθε φορά που βρισκόταν μέσα σε οτιδήποτε εκινείτο με μηχανή.
Ένας χαρακτήρας ρομαντικός, τα πεπραγμένα του οποίου ταίριαζαν περισσότερο με αυτά εκείνων που έτρεχαν κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου.
Μία διττή, ασυμβίβαστη και έντονα πολωτική προσωπικότητα που ακόμα και σήμερα διχάζει όσους ασχολούνται με την Formula 1.
Στα 4,5 χρόνια που συμμετείχε στο θεσμό δεν πρόλαβε να γεμίσει τους πίνακες της στατιστικής με ρεκόρ και πρωταθλήματα αλλά κατάφερε να τροφοδοτήσει αυτούς που ήταν παρόντες με ανεξίτηλες μνήμες.
Η αίγλη του όχι μόνο δεν ξεθώριασε με τον καιρό αλλά συνεχίζει να χτίζει έναν απαράμιλλο θρύλο, κάνοντας αυτούς που τον έζησαν να αναπολούν και εκείνους που διάβασαν γι’αυτόν να αναρωτιούνται…

Ο Joseph Gilles Henri Villeneuve γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1950 στο Saint-Jean-sur-Richelieu, μια πόλη της γαλλόφωνης επαρχίας του Quebec στον Καναδά και μεγάλωσε στην Berthierville, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Μόντρεαλ.
Ο πατέρας του, Seville Villeneuve, ήταν τεχνίτης πιάνων και έλειπε αρκετά από σπίτι λόγω δουλειάς και έτσι ο Gilles και ο μικρός του αδερφός Jacques (που θα γινόταν κι αυτός οδηγός αγώνων) έμεναν συχνά μόνοι με τη μητέρα τους, Georgette.
Επηρεασμένος από τον πατέρα του ο Gilles επιδίωξε να γίνει μουσικός και είχε ιδιαίτερη έφεση στην τρομπέτα.
Όταν ο Seville και η Georgette δημιούργησαν μια μικρή επιχείρηση ένδυσης, αγόρασαν ένα βανάκι της VW για τις μεταφορές το οποίο ήταν και το πρώτο όχημα που οδήγησε ο Gilles.
Φυσικά λάτρεψε την εμπειρία και στα 15 του, ο Seville του αγόρασε το πρώτο του αυτοκίνητο (ένα παλιό MGA του 1958) το οποίο ο Gilles βάλθηκε να επιδιορθώσει.
Οι πρώτες οδηγικές εμπειρίες δεν ήταν ευχάριστες καθώς τράκαρε όχι μόνο το MGA αλλά και την Pontiac του πατέρα του.
Aκολούθησαν κι άλλα οχήματα όταν στα 16 του πήρε άδεια οδήγησης, ανάμεσά τους άλλο ένα MGA με το οποίο είχε ένα μεγάλο ατύχημα που τον έστειλε στο νοσοκομείο για ράμματα στο κεφάλι.


Αρχή με τα snowmobile

Όταν τελείωσε το σχολείο, συμμετείχε σε τοπικούς αγώνες dragster με μια τροποποιημένη Ford Mustung του 1967 όμως σύντομα τους βαρέθηκε.
Ο Seville του έφτιαξε ένα snowmobile και με αυτό ξεκίνησε να τρέχει σε αγώνες.
Σύντομα άρχισε να κερδίζει και το 1969 έγινε μέλος εργοστασιακής ομάδας.
Το 1970 παντρεύτηκε τη σύντροφό Joann και το χειμώνα του 1971 στέφθηκε πρωταθλητής Quebec, ενώ κατέκτησε και το World Series 440cc στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.

photo 2


Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς η Joann έφερε στον κόσμο το πρώτο παιδί της οικογένειας, τον μετέπειτα πρωταθλητή της F1, Jacques.
Ο Gilles είχε αγοράσει ένα προκατασκευασμένο σπίτι για μένει η οικογένεια αν και ο ίδιος έλειπε συχνά λόγω των αγώνων.
Το 1972 θα κατακτήσει και πάλι τον τίτλο στο Quebec ενώ το χειμώνα του 1973 θα στεφθεί πρωταθλητής Καναδά.
Ο ίδιος θα πει για τα snowmobiles: ‘Αυτές οι μηχανές γλιστρούσαν πάρα πολύ και μου έμαθαν πως να ελέγχω την υποστροφή και την υπερστροφή.
Ακόνιζαν επίσης τα αντανακλαστικά κάτι που χρησιμεύει στους αγώνες υπό βροχή.’
Τον Ιούλιο, ο ερχομός του τέταρτου μέλους της οικογένειας, της Melanie, θα διευρύνει τις ευθύνες του Gilles όμως δεν θα επηρεάσει καθόλου τις αγωνιστικές του φιλοδοξίες.
Έστρεψε το ενδιαφέρον του στους αγώνες αυτοκινήτου και πέρασε από την σχολή του Jim Russell στην πίστα του Mont Tremblant για να αποκτήσει αγωνιστική άδεια.
Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Formula Ford του Quebec όπου και στέφθηκε πρωταθλητής νικώντας σε 7 από τους 10 αγώνες, με υποδεέστερο εξοπλισμό και μηδενική εμπειρία.

photo 3


Το 1974 σειρά είχε η Formula Atlantic, ο κορυφαίος θεσμός μονοθεσίων στον Καναδά με εξελιγμένα πλαίσια και κινητήρες Cosworth 1600 κυβικών, το κόστος όμως συμμετοχής ήταν τεράστιο και συγκεκριμένα πάνω από 50.000 δολάρια.
Ο Villeneuve χωρίς να το σκεφτεί και πολύ πούλησε το σπίτι του για να μαζέψει τα χρήματα της συμμετοχής.
Η Joann φυσικά αντέδρασε αλλά βρέθηκε προ τετελεσμένων γεγονότων και συμβιβάστηκε, άλλωστε ο Gilles είχε φροντίσει να προμηθευτεί ένα τροχόσπιτο για να τον ακολουθούν στους αγώνες.
Η χρονιά όμως αποδείχτηκε καταστροφική καθώς σημείωσε πολλές εγκαταλείψεις, ενώ λόγω ενός κατάγματος στο πόδι (απόρροια ατυχήματος) δεν συμμετείχε σε αρκετούς αγώνες.

photo 4


Θα  πληρώσει τα συσσωρευμένα χρέη κάνοντας αρκετές εμφανίσεις στα snowmobiles όπου ήταν δημοφιλής, ενώ θα καταφέρει να πείσει έναν από τους κατασκευαστές (Skiroule) να χρηματοδοτήσει τη δεύτερη χρονιά του στη Formula Atlantic.
Το 1975 με δική του ομάδα και χωρίς ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εξοπλισμό τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα παίρνοντας μία νίκη υπό καταρρακτώδη βροχή στο Gimli, ενώ παρά την εγκατάλειψή του θα κλέψει τις εντυπώσεις στον ετήσιο αγώνα στους δρόμους του Trois Rivieres στον οποίο συμμετείχαν αστέρες της F1, όπως οι Patrick Depailler, Jean-Pierre Jarier, Vittorio Brambilla.
Μετά από έναν ακόμα χειμώνα κυριαρχίας στα snowmobile όπου σε 36 αγώνες πήρε 32 νίκες, άρχισε να ετοιμάζεται για το 1976.
Πλέον ήταν ο ανερχόμενος αστέρας και δεν δυσκολεύτηκε να βρει ομάδα και χορηγούς όμως και ο πιο αισιόδοξος οπαδός του δεν θα μπορούσε να περιμένει αυτό που ακολούθησε.
Οδηγώντας για την Ecurie Canada σε σύνολο 12 αγώνων στην Καναδική και Αμερικανική Formula Atlantic (6+6), θα πάρει 8 νίκες και φυσικά και τους 2 τίτλους.
Ο Gilles όμως περίμενε τον αγώνα στο Trois Rivieres όπου θα έτρεχε ξανά απέναντι στα αστέρια της F1 και θα καλυπτόταν από τον παγκόσμιο τύπο.

photo 5


Εκείνη τη χρονιά πέρα από τον Brambilla θα έτρεχε και ο James Hunt, ο οποίος λίγους μήνες αργότερα θα κατακτούσε το πρωτάθλημα.
Θα συμμετείχαν επίσης πολλοί γνώριμοι που θα έκαναν αργότερα την εμφάνισή τους στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού όπως οι Alan Jones, Patrick Tambay και Hector Rebaque.
Ο Hunt θα οδηγούσε για την Ecurie Canada με την ομάδα του Villeneuve να του παραχωρεί ένα ολοκαίνουριο πλαίσιο.
Αυτό δεν πτόησε τον Καναδό που πήρε με άνεση την pole position, αφήνοντας τον Βρετανό απορημένο με την επίδοσή του.
Ο Gilles θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα εμπρός από τους Jones και Hunt, εντυπωσιάζοντας τους πάντες με την οδήγησή του και ιδιαίτερα τον τρόπο που αντιμετώπιζε το γλίστρημα του μονοθεσίου.
Το 1977 θα διατηρήσει τον τίτλο στην Καναδική Formula Atlantic με τρεις νίκες ενώ θα συμμετάσχει και σε 4 αγώνες στο Can Am με την ομάδα του Walter Wolf, τερματίζοντας 3ος στο Road America.


Στην F1 μέσω…James Hunt

Ο James Hunt επιστρέφοντας στην Αγγλία μετά τον αγώνα στο Trois Rivieres, ενημέρωσε το διευθυντή της McLaren για το θαυματουργό Καναδό προτρέποντάς να τον δοκιμάσει.

photo 6


Ο Gilles όντας πλέον 27 χρονών, άρχισε να διαδίδει ότι είχε γεννηθεί το 1952 φοβούμενος ότι η ηλικία ίσως αποτελούσε ανασταλτικό παράγοντα για την είσοδό του στη Formula 1!
Ο Teddy Mayer θα κλείσει συμφωνία μαζί του για μερικούς αγώνες και τον Ιούλιο του 1977 θα τον καλέσει να συμμετάσχει στο Βρετανικό Grand Prix του Silverstone, όπου η McLaren του είχε ετοιμάσει μία M23.
Ο Villeneuve θα επισκεφθεί αρκετές φορές τις εξόδους διαφυγής κατά τη διάρκεια των δοκιμών προσπαθώντας να συνηθίσει το μονοθέσιο.
Παρά την απειρία του θα καταφέρει να γράψει τον 9ο χρόνο στις δοκιμές, επίδοση που ήταν ταχύτερη του δεύτερου οδηγού της McLaren, Jochen Mass, που οδηγούσε τη νέα M26.
Στον αγώνα πρόβλημα με τον μετρητή καυσίμου θα τον ρίξει στην 11η θέση ενώ βρισκόταν στη βαθμολογούμενη εξάδα.
Ο Teddy Mayer παρά την καλή εμφάνιση του Gilles, αθέτησε τη συμφωνία τους λαμβάνοντας υπόψη τις ενστάσεις της Marlboro και το πόσο ‘δαπανηρός’ θα ήταν ο Καναδός στα ανταλλακτικά.

photo 7


Ο Villeneuve θα επιστρέψει στον Καναδά για να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στη Formula Atlantic, τον Αύγουστο όμως θα δεχτεί το τηλεφώνημα που κάθε οδηγός αγώνων θα ήθελε να απαντήσει.
Το τηλεφώνημα ήταν από το Maranello στο οποίο τον καλούσε ο ίδιος ο Enzo Ferrari.
O ‘Γέρος’ είχε παρακολουθήσει από την τηλεόραση τον αγώνα του Silverstone και ήθελε να συζητήσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας για το 1978, έτσι με έξοδα της Scuderia βρέθηκε στην Ιταλία.
Ο ίδιος ο Enzo θα πει αργότερα για τη συνάντησή τους: “Όταν μου παρουσίασαν εκείνο το νευρώδη μικροσκοπικό Καναδό αμέσως θυμήθηκα το σωματότυπο του Tazio Nuvolari και είπα στον εαυτό μου, ας του δώσουμε μια ευκαιρία”.
Αμέσως θα βρεθεί στο Fiorano για δοκιμές όπου έκανε πολλά λάθη και σχετικά αργούς γύρους εκνευρίζοντας τον τεχνικό διευθυντή της Ferrari, Mauro Forghieri, για τις φθορές που προκαλούσε στο μονοθέσιο.
Οι μηχανικοί αντίθετα, παρατήρησαν ότι ο τρόπος οδήγησής του μπορούσε να τους επισημάνει ποια εξαρτήματα έπρεπε να βελτιωθούν για λόγους αξιοπιστίας.
Η γνώμη του ‘Γέρου’ όμως ήταν αυτή που μετρούσε και εκείνος αποφάσισε να του δώσει μια θέση στην ομάδα.

photo 8


Η πρόθεση του Enzo να ‘κατεβάσει’ τρίτο μονοθέσιο για τον Villeneuve ήταν η αφορμή για να αποχωρήσει ο Niki Lauda από τη Ferrari, έχοντας εξασφαλίσει τον τίτλο στο Watkins Glen αλλά και ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο με την Brabham.
Ο Gilles θα καλύψει το κενό του στους δύο εναπομείναντες αγώνες του 1977, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση με τα χρώματα της Scuderia στο Καναδικό Grand Prix.
Στην πατρίδα του θα αντιμετωπίσει προβλήματα με τη μετάδοση και θα έχει έξοδο λίγο πριν το τέλος γλιστρώντας στα λάδια του σπασμένου κινητήρα της Lotus του Mario Andretti, ενώ στην Ιαπωνία θα συγκρουστεί με την Tyrrell του Ronnie Peterson στην προσπάθειά του να τον προσπεράσει στα φρένα.
Απόρροια της σύγκρουσης ήταν η Ferrari να καταλήξει μετά από μερικές περιστροφές σε χώρο όπου βρίσκονται παράνομα κάποιοι θεατές, τραυματίζοντας θανάσιμα έναν από αυτούς καθώς και ένα κριτή.

photo 9


Ο ενίοτε υστερικός Ιταλικός τύπος ζήτησε την αποπομπή του ‘μανιακού’ Καναδού όμως ο Enzo Ferrari ήταν ανένδοτος, πιστεύοντας στις δυνατότητές του.


1978

Ο μαραθώνιος της F1 θα ξεκινήσει από την Αργεντινή με τη Ferrari να αντιμετωπίζει προβλήματα με τα ελαστικά της Michelin και τον Villeneuve να τερματίζει 8ος πίσω από τον ομόσταβλό του, Carlos Reutemann.
Ο Καναδός σεβόταν την εμπειρία του Αργεντινού, προσπαθώντας να μάθει από αυτόν κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στο θεσμό.
Στους επόμενους 4 αγώνες (Βραζιλία, Ν.Αφρική, Long Beach, Μονακό) θα σημειώσει ισάριθμες εγκαταλείψεις με πιο χαρακτηριστική αυτή στο αμερικανικό circuit δρόμου όπου όντας στην πρωτοπορία, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ρίξει γύρο στον Regazzoni καταλήγοντας στον τοίχο.
Στο Βέλγιο, για μεγάλο διάστημα του αγώνα βρισκόταν πίσω από τον πρωτοπόρο Andretti μέχρι που χρειάστηκε να αλλάξει ένα ελαστικό κάτι που τον έριξε στην 4η θέση.
Στους επόμενους 3 αγώνες σε Ισπανία, Σουηδία και Γαλλία η Ferrari θα αντιμετωπίσει και πάλι προβλήματα με τα Michelin και θα τερματίσει 10ος, 9ος και 12ος αντίστοιχα.
Στην Αγγλία θα εγκαταλείψει λόγω κιβωτίου ενώ στη Γερμανία θα τερματίσει 8ος.
Στις καιρικές εναλλαγές του Αυστριακού Grand Prix θα κρατήσει τις ισορροπίες και θα φέρει την 312Τ3 στην 3η θέση, ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στο βάθρο.
Στην Ολλανδία θα τερματίσει 6ος ενώ στον επεισοδιακό Ιταλικό αγώνα θα τερματίσει 2ος , αλλά θα δεχτεί ποινή λόγω πρόωρης εκκίνησης που θα τον υποβιβάσει στην 7η θέση.
Στο Watkins Glen θα εγκαταλείψει με σπασμένο κινητήρα και θα ετοιμαστεί για τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς που γινόταν για πρώτη φορά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Montreal.
Στις κατατακτήριες θα γράψει τον τρίτο ταχύτερο χρόνο, ενθαρρύνοντας έτσι 100.000 συμπατριώτες του να πλημμυρίσουν την ημιμόνιμη πίστα του Notre Dame.
Στην εκκίνηση θα πέσει 4ος αλλά μέχρι τη μέση του αγώνα είχε φτάσει στη δεύτερη θέση, ενώ όταν η Lotus του πρωτοπόρου Jean Pierre Jarier έμεινε από πίεση λαδιού κράτησε τη πρώτη θέση μέχρι το τέλος, παίρνοντας την πρώτη του νίκη υπό τους ξέφρενους πανηγυρισμούς των Καναδών.

photo 10


Το γεγονός ότι στην πρώτη του πλήρη χρονιά στην F1 κατάφερε να πάρει την πρώτη του νίκη και μάλιστα στην πατρίδα του ήταν απλά ονειρικό, ενώ στο βάθρο τον συνόδευσαν ο μελλοντικός teammate Jody Scheckter και ο νυν Carlos Reutemann.
Αυτό το αποτέλεσμα τον έφερε στην 9η θέση του πρωταθλήματος.

 

 

1979
Στους δύο πρώτους αγώνες της χρονιάς τρέχοντας με την 312Τ3, θα εγκαταλείψει λόγω κινητήρα στην Αργεντινή ενώ στη Βραζιλία θα τερματίσει 5ος.
Προσπαθώντας να προσαρμοστεί στις επιταγές του ‘ground effect’ η Ferrari θα φέρει τη νέα 312Τ4 στη Νότια Αφρική, όπου ο Villeneuve θα πάρει τη δεύτερη νίκη του στην F1 ενώ ο Scheckter θα τερματίσει δεύτερος κάνοντας το 1-2 για τους Ιταλούς.
Στο ανατολικό Grand Prix των Η.Π.Α το σκηνικό θα επαναληφθεί με τον Villeneuve να είναι εκπληκτικός.
Pole position, ταχύτερος γύρος και φυσικά νίκη εμπρός από τον Scheckter που θα τον φέρει στην κορυφή της βαθμολογίας.
Αμέσως μετά το αμερικανικό Grand Prix, ο Gilles θα επικρατήσει και στον αγώνα των πρωταθλητών που εκείνη τη χρονιά διεξήχθη στο Brands Hatch.
Θα ακολουθήσουν δύο 7ες θέσεις σε Ισπανία και Βέλγιο όπου θα μείνει από καύσιμα στον τελευταίο γύρο, ενώ στο Μονακό θα εγκαταλείψει λόγω κιβωτίου.
Η Ferrari δεν ήταν τόσο γρήγορη όσο η Ligier και η Williams όμως ήταν πιο αξιόπιστη κάτι που της επέτρεψε να οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος.
Στο Γαλλικό Grand Prix της Dijon η Renault ήταν ταχύτερη παίρνοντας την πρώτη της νίκη, όμως η επική μάχη για την δεύτερη θέση ανάμεσα στον Villeneuve και τον Rene Arnoux στους τρεις τελευταίους γύρους, θα περάσει στην ιστορία ως μία από τις ωραιότερες του θεσμού.

photo 11


Ο Arnoux θα δηλώσει για εκείνο τον αγώνα: “Τη μονομαχία με τον Gilles δε θα την ξεχάσω ποτέ.
Μπορείς να αγωνιστείς με τέτοιο τρόπο μόνο αν εμπιστεύεσαι κάποιον ολότελα και δεν υπάρχουν πολλοί σαν κι αυτόν.
Με νίκησε μέσα στην πατρίδα μου αλλά δε με πείραξε.
Ήξερα ότι είχα ηττηθεί από τον καλύτερο οδηγό στο κόσμο.”

 


Στην Αγγλία και τη Γερμανία θα μείνει εκτός βαθμολογούμενης εξάδας ενώ στην Αυστρία θα επιστρέψει στο βάθρο παίρνοντας τη 2η θέση.
Στην Ολλανδία έχοντας εκκινήσει από την 6η θέση, θα καταφέρει να βρεθεί στην κορυφή προσπερνώντας εντυπωσιακά τον Jones από την εξωτερική στην πρώτη στροφή, πριν βγει εκτός πίστας λόγω κλαταρισμένου ελαστικού.
Αρνούμενος να εγκαταλείψει θα επιστρέψει στην πίστα και θα οδηγήσει με τρεις τροχούς μέχρι τα pits, όπου οι μηχανικοί χρειάστηκε να τον πείσουν ότι η ζημιά στο πίσω μέρος ήταν ανεπανόρθωτη για να βγει από το μονοθέσιο!

photo 12


Φτάνοντας στη Monza, λόγω του ιδιόρρυθμου συστήματος της βαθμολογίας Scheckter και Villeneuve ήταν σε θέση να σφραγίσουν και τους δύο τίτλους.
Στον αγώνα οι Ferrari εκμεταλλευόμενες τα προβλήματα των Renault έκαναν το 1-2,  με τον Scheckter να παίρνει τη νίκη και το πρωτάθλημα και τον Gilles να ακολουθεί 2ος.

 


Στο Maranello είχε επιβληθεί ένας κανόνας που επισήμαινε ότι αν τα κόκκινα μονοθέσια βρίσκονταν στις πρώτες θέσεις χωρίς να απειλούνται, οι οδηγοί έπρεπε να διατηρήσουν τις θέσεις τους.
Κάτι που ο Villeneuve θα θεωρούσε δεδομένο τρία χρόνια μετά.
Με το πρωτάθλημα να έχει κριθεί θα τερματίσει 2ος στον Καναδά μετά από παρατεταμένη μάχη με τον Jones.
Η αυλαία θα πέσει στο Watkins Glen όπου στις βροχερές δοκιμές της Παρασκευής, θα γράψει χρόνο εννιά δευτερόλεπτα ταχύτερο από τον δεύτερο!
Στον αγώνα θα καταφέρει να νικήσει παρά το πρόβλημα που είχε με την πίεση λαδιού, τερματίζοντας 2ος στο πρωτάθλημα με 47 βαθμούς.


1980

Όσο ονειρική ήταν η προηγούμενη χρονιά, άλλο τόσο καταστροφική αποδείχθηκε η επόμενη.
Williams, Ligier και Brabham πήγαν την ιδέα των wing cars ένα βήμα μπροστά, αφήνοντας τους υπόλοιπους αρκετά πίσω.
Η Ferrari με την 312Τ5 αποδείχθηκε αργή και αναξιόπιστη καθώς ο boxer κινητήρας της δεν ταίριαζε με την αεροδυναμική φιλοσοφία του ‘ground effect’.
Αναπόφευκτα, τα αποτελέσματα του Villeneuve ήταν αποκαρδιωτικά καταφέρνοντας να βαθμολογηθεί μόλις τέσσερις φορές.
Θα τερματίσει 6ος στο Βέλγιο, 5ος στο Μονακό, 6ος στη Γερμανία, 5ος στον Καναδά ενώ θα εγκαταλείψει 6 φορές.
Στην Imola, ένα κλαταρισμένο ελαστικό θα τον στείλει με πολλά χιλιόμετρα στον τοίχο πριν την Tosa διαλύοντας τη Ferrari χωρίς όμως να τραυματιστεί. Αυτή η καμπή σήμερα φέρει το όνομά του ενώ είναι το ίδιο σημείο που το ‘94 θα χάσει τη ζωή του ο Roland Ratzenberger.

Πλέον όμως είχε καθιερωθεί ανάμεσα στους κορυφαίους και μετά το θάνατο του Ronnie Peterson, θεωρούνταν το μεγαλύτερο ταλέντο πίσω από το τιμόνι.
Άλλοι όπως ο Alan Jones τον αποκαλούσαν παράτολμο και άμυαλο ενώ μ’αυτή την άποψη συμφωνούσε και ο Eddie Jordan: “Ήταν ένας hooligan που δε θα έπαιρνε ποτέ το πρωτάθλημα”.
Το σίγουρο είναι ότι ο Gilles απολάμβανε τη ζωή, έχοντας εγκατασταθεί με την οικογένειά του στο φορολογικό παράδεισο του Μονακό.
Η Joann τον συνόδευε σχεδόν σε κάθε αγώνα, τα παιδιά πήγαιναν σε ιδιωτικά σχολεία και εκείνος είχε πλέον την άνεση να αγοράζει διάφορα ‘παιχνίδια’ όπως ένα ελικόπτερο Augusta και ένα ταχύπλοο σκάφος.

photo 13


Ήταν ευγενικός με τους δημοσιογράφους και μερικοί από αυτούς όπως ο Nigel Roebuck ήταν προσωπικοί του φίλοι, ενώ όταν τον καλούσαν για να μάθουν νέα του (ειδικά από τον Καναδά) τους το έκλεινε και τους έπαιρνε αυτός για μην πληρώνουν τα τηλέφωνα!



Ο Niki Lauda θα πει γι’αυτόν: “Ήταν ο πιο τρελός διάβολος που συνάντησα ποτέ στις πίστες της Formula 1. Το ότι παρ’όλα αυτά ήταν ένας ευαίσθητος και αξιαγάπητος χαρακτήρας τον έκανε μοναδικό.”
Αγαπούσε την ταχύτητα και υπάρχουν αρκετοί αστικοί θρύλοι για το πώς οδηγούσε στους δημόσιους δρόμους.
Μια μέρα που βρισκόταν στο σπίτι του στο Μονακό, του τηλεφώνησαν από το Maranello και του ζήτησαν να μεταβεί εκεί για να πραγματοποιήσει κάποιες δοκιμές.
Έτσι πήρε μαζί τη Joann και οδηγώντας μια Ferrari 308 GTS κάλυψε τα 450 χιλιόμετρα που τον χώριζαν από το ιταλικό χωριό σε 2,5 ώρες.
Η λατρεία που βίωνε στην Ιταλία ήταν τέτοια που οι τροχονόμοι αντί να του κόβουν κλήσεις, του ζητούσαν αυτόγραφα!


1981
Για το 1981 ο Villeneuve είχε στη διάθεσή του το πρώτο μονοθέσιο της Ferrari με turbo κινητήρα, την 126 CK, που έφερε το νούμερο 27, αριθμό με τον οποίο ο Καναδός θα συνδεόταν άρρηκτα.
Το πλαίσιο αποδείχθηκε ένα από τα χειρότερα του grid καθώς παρήγαγε μόλις το ένα τέταρτο της κάθετης δύναμης από αυτή των κορυφαίων συνδυασμών, ενώ ο κινητήρας παρότι ισχυρότατος είχε μεγάλη υστέρηση στο γκάζι απαιτώντας ιδιαίτερη μεταχείριση.
Με την αποχώρηση του Scheckter ο Gilles ήταν πλέον ο ηγέτης της Scuderia, παρ’όλα αυτά καλωσόρισε με θέρμη το νέο teammate του, Didier Pironi, και τον αντιμετώπιζε σαν ίσο.
Η χρονιά θα ξεκινήσει με πολλά προβλήματα αξιοπιστίας που δεν θα του επιτρέψουν να τερματίσει στους πρώτους 3 αγώνες.
Στην Imola έβρεξε και η Ferrari ήταν ανταγωνιστική με τον Villeneuve να παίρνει την pole position αλλά να ρισκάρει εκκινώντας με slick ελαστικά.
Το ρίσκο δεν έπιασε και χρειάστηκε να μπει στα pits για βρόχινα, ανακάμπτοντας μέχρι την 7η θέση.
Στο χαοτικό Βελγικό Grand Prix θα αγνοήσει τις πολιτικές και τις διαμαρτυρίες τερματίζοντας στην 4η θέση.
Στο Μονακό θα καταφέρει να βάλει τη δύστροπη Ferrari στην πρώτη σειρά εκκίνησης αλλά στον αγώνα δεν μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό των Piquet και Jones.
Όταν όμως ο Βραζιλιάνος εγκατέλειψε και ο Αυστραλός αντιμετώπισε πρόβλημα με την τροφοδοσία καυσίμου ήταν αρκετά κοντά για να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να πάρει την πέμπτη του καρό σημαία.
Ο Gilles προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στα μειονεκτήματα του πλαισίου και τον ισχυρό κινητήρα με αριστοτεχνικές κινήσεις του δεξιού ποδιού, κάτι που φάνηκε στη ραψωδία που παρουσίασε στην Ισπανία.
Στο στενό circuit της Μαδρίτης θα εκκινήσει 7ος και αμέσως θα ανέβει 3ος πίσω από τους Reutemann και Jones.
Στο τέλος του πρώτου γύρου θα προσπεράσει τον Αργεντινό και θα βρεθεί στην πρώτη θέση, όταν ο Jones -που είχε ανοίξει τη διαφορά- θα βγει εκτός πίστας.
Όντας στην πρωτοπορία, θα αρχίσει να τον πλησιάζει ένα τρενάκι ταχύτερων μονοθεσίων αποτελούμενο από τους Laffite, Watson, Reutemann και de Angelis.
Για 50 γύρους ο Laffite τον πλησίαζε στις στροφές στρίβοντας μαζί πολλές φορές, όμως ο Villeneuve εκμεταλλευόμενος την ισχύ της Ferrari τους άφηνε πίσω στην ευθεία, παίρνοντας τελικά μια μεγάλη νίκη (που θα ήταν η τελευταία) με τα μονοθέσια να τερματίζουν με διαφορά 1,24 δευτερολέπτων.

photo 14


Ο ίδιος ο Laffite θα δηλώσει μετά τον αγώνα: “Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει θαύματα όμως ο Gilles σε κάνει να αναρωτιέσαι.”
Ο σχεδιαστής της Brabham (και μετέπειτα της McLaren) Gordon Murray θα συμπληρώσει απερίφραστα ότι ήταν η καλύτερη εμφάνιση που είχε δει ποτέ!

 


Στους επόμενους έξι αγώνες όμως θα σημειώσει πέντε εγκαταλείψεις αποτέλεσμα μηχανικών προβλημάτων, εξόδων και συγκρούσεων ενώ στη Γερμανία θα τερματίσει 10ος.
Στο πλημμυρισμένο Καναδικό Grand Prix θα εκκινήσει 11ος και θα φτάσει μέχρι την 3η θέση όταν στην προσπάθειά του να ρίξει γύρο στον de Angelis, θα σπάσει την εμπρός αεροτομή η οποία για μερικούς γύρους εμπόδιζε την ορατότητά του μέχρι που αποκολλήθηκε εντελώς.

photo 15


Παρ’όλα αυτά θα συνεχίσει απτόητος διατηρώντας τη θέση του, ανεβαίνοντας για τρίτη φορά εκείνη τη χρονιά στο βάθρο.

 


Στo τελευταίο Grand Prix στο Caesars Palace του Vegas, θα πάρει λανθασμένη θέση στην εκκίνηση και θα εγκαταλείψει λόγω κινητήρα πριν οι οργανωτές τον αποκλείσουν για την παράβαση.
Η συγκομιδή του ήταν 25 βαθμοί και η 7η θέση στο πρωτάθλημα.


1982
Οι οιωνοί για το ΄82 ήταν εξαιρετικοί.
Ο Harvey Postlethwaite είχε προσληφθεί από τον Enzo Ferrari για να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο που θα εκμεταλλευόταν πλήρως τη δύναμη του κινητήρα.
Η 126C2 ήταν 20 κιλά ελαφρύτερη και πλέον δεν υστερούσε του ανταγωνισμού.
Στη Νότια Αφρική ο Villeneuve μαζί με τον Pironi και τον Lauda θα πρωτοστατήσουν στην απεργία των οδηγών εναντίον της FISA, που ήθελε να βάλει περιορισμούς στις superlicense.
Όταν οι συνδικαλιστικές πρακτικές λήξουν, ο Gilles θα γράψει τον τρίτο χρόνο στις κατατακτήριες όμως στον αγώνα θα προλάβει να καλύψει μόλις 6 γύρους λόγω αστοχίας του turbo.
Στη Βραζιλία θα εκκινήσει δεύτερος και θα προηγηθεί για 29 γύρους, όταν κατά τη διάρκεια της μονομαχίας του με τον Piquet θα κάνει λάθος στο φρενάρισμα και θα βγει εκτός πίστας.
Στο Long Beach μετά από μεγάλη μάχη με τον Rosberg θα τερματίσει 3ος, όμως η επιλογή της Ferrari να χρησιμοποιήσει μια αντισυμβατική οπίσθια αεροτομή θα έχεις ως συνέπεια τον αποκλεισμό τους από τους οργανωτές.
Η πολιτική διένεξη ανάμεσα στην FISA και το σύνδεσμο των ομάδων (FOCA) ανάγκασε τις Brabham, McLaren, Lotus και Williams να μη συμμετάσχουν στο Grand Prix του San Marino και ο ουσιαστικός αντίπαλος για τη Ferrari ήταν η Renault.
Ο Gilles θα εκκινήσει τρίτος και σε μερικούς γύρους θα προσπεράσει τα γαλλικά μονοθέσια με τον Prost να εγκαταλείπει στον 7ο γύρο.
Ο Villeneuve οδηγούσε άνετα τον αγώνα με τον Pironi δεύτερο, ώσπου στον 44ο γύρο θα εγκαταλείψει και ο Arnoux.
Αμέσως το pitwall της Ferrari έδωσε εντολή να επιβραδύνουν, θέλοντας να διαφυλάξουν τα καύσιμα αλλά και ενδεχόμενο μηχανικό πρόβλημα.

photo 16


Ο Καναδός, θεωρώντας ότι αυτό σήμαινε ότι θα διατηρούσαν και τις θέσεις τους (όπως στη Monza το 1979), άρχισε να κινείται πιο αργά με αποτέλεσμα να τον προσπεράσει ο Pironi.
Αφού αντάλλαξαν αρκετές φορές θέσεις, στους τελευταίους γύρους η αντιπαράθεση εξελίχθηκε σε μάχη με τον Γάλλο να προσπερνάει τον Gilles λίγο πριν την καρό σημαία, παίρνοντας τη νίκη.
Μετά τον αγώνα ήταν έξαλλος με τον teammate του λέγοντας ότι δεν πρόκειται να του ξαναμιλήσει ποτέ.
Πολλοί προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν, ανάμεσα τους και ο Jackie Stewart όμως η δυσαρέσκεια του Villeneuve στο βάθρο ήταν εμφανέστατη.

photo 17


Πριν επιβιβαστεί στο ελικόπτερό του για να επιστρέψει στο Monaco, θα δηλώσει: “Νομίζω ότι έχω αποδείξει ότι αν είμαι ταχύτερος και θέλω κάποιος να μείνει πίσω μου, τότε μένει πίσω μου”..
Ο αγωνιστικός διευθυντής της Scuderia, Marco Piccinini, θέλοντας να υπονομεύσει το γεγονός δεν πήρε θέση στο ζήτημα και προσπάθησε να συμφιλιώσει τους δύο οδηγούς, κάτι που εκνεύρισε ακόμα πιο πολύ τον Καναδό.
Ένιωσε προδομένος από την ομάδα και σύμφωνα με τη Joann σκεφτόταν να αποχωρήσει στο τέλος της χρονιάς πιθανότατα για τη McLaren, η οποία τον είχε ήδη βολιδοσκοπήσει μέσω ενός συγγενικού του προσώπου ώστε να μη το μάθουν στη Ferrari.
Μέσα σε αυτό το κλίμα η ομάδα εμφανίστηκε στο Zolder για το Βελγικό Grand Prix.
Πριν τον αγώνα θα μιλήσει σε Βέλγους δημοσιογράφους επισημαίνοντας την επικινδυνότητα των wing cars αλλά και το γεγονός ότι το Zolder ήταν από τις λίγες πίστες που ο οδηγός μπορούσε να κάνει τη διαφορά.
Παράλληλα αποκάλυψε ότι θα ήθελε να αγωνιστεί και σε άλλα είδη αγώνων όπως τα Indycars, τα rally και το Le Mans.
Λίγο πριν τη λήξη των κατατακτηρίων ο Villeneuve βγήκε για τον τελευταίο του χρονομετρημένο γύρο ο οποίος ήταν αργότερος του Pironi.
Σύμφωνα με τον τεχνικό διευθυντή της Ferrari, Mauro Forghieri, επέστρεφε στα pits όταν έφτασε με μεγάλη ταχύτητα τον Jochen Mass πριν τη στροφή Terlamen.
Ο Γερμανός φάνηκε να τον αντιλαμβάνεται την τελευταία στιγμή και κινήθηκε προς τα δεξιά αδειάζοντας την αγωνιστική γραμμή, όμως ο Villeneuve είχε ήδη πάρει θέση να τον προσπεράσει από την εσωτερική.
Η Ferrari έπεσε με δύναμη στο πίσω μέρος της March και απογειώθηκε κάνοντας μερικές περιστροφές πριν επιστρέψει στο έδαφος με το ρύγχος, διαλύοντας το πλαίσιο.

Ο Gilles πετάχτηκε βίαια από το μονοθέσιο χωρίς το κράνος του και έπεσε πάνω στον παρακείμενο φράχτη, σπάζοντας το λαιμό του.

Αρκετοί οδηγοί και κριτές έσπευσαν να βοηθήσουν ενώ σύντομα βρέθηκε εκεί και ο Sid Watkins που προσπάθησε να τον επαναφέρει.

photo 18


Αμέσως ένα ελικόπτερο τον μετέφερε στο νοσοκομείο όπου οι γιατροί τον κράτησαν ζωντανό με μηχανική υποστήριξη μέχρι να μεταβεί εκεί η Joann.
Θα υποκύψει στα τραύματά του το ίδιο βράδυ.
Ο κόσμος της Formula 1 μούδιασε και πολλοί εξέφρασαν τη λύπη τους, όμως η ζωή έπρεπε να συνεχιστεί και όλοι συμμετείχαν κανονικά στον αγώνα εκτός από τη Ferrari που επέστρεψε στην Ιταλία εις ένδειξη πένθους.
Κατόπιν εντολής του δημοφιλούς Καναδού πρωθυπουργού, Pierre Trudeau,  η σορός του Villeneuve θα επιστρέψει στην πατρίδα του με αεροπλάνο της Καναδικής πολεμικής αεροπορίας ενώ ο ίδιος θα συνοδέψει τη Joann και την οικογένειά της στη νεκρώσιμη ακολουθία.

photo 19


Χιλιάδες Καναδοί απέτισαν φόρο τιμής στο συμπατριώτη τους ενώ το παρών έδωσαν αρκετοί συναθλητές του όπως ο Jacques Laffite, ο Jackie Stewart και ο Jody Scheckter με τον τελευταίο να δηλώνει: ”Ήταν ο ταχύτερος οδηγός στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού και ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει.
Αλλά δεν έχει φύγει.
Τα κατορθώματά του θα υπάρχουν πάντα στη μνήμη μας.”

Οι καλύτερες στιγμές του Villeneuve δια χειρός Murray Walker


Το μεγαλύτερο τρόπαιο
Λίγους μήνες μετά το θάνατό του η πίστα του Montreal ονομάστηκε Circuit Gilles Villeneuve και από τότε στην γραμμή εκκίνησης τερματισμού υπάρχει η επιγραφή ‘Salut Gilles’.
Το 1987, η σύντροφος του Didier Pironi έφερε στον κόσμο δίδυμα και τα ονόμασε Didier και Gilles.
Το 1992 άνοιξε στην Berthierville ένα μουσείο με διάφορα προσωπικά του αντικείμενα.
Εισήχθη στο Καναδικό Hall of Fame του μηχανοκίνητου αθλητισμού και το 1997 το πρόσωπό του τοποθετήθηκε και σε γραμματόσημο.
Στο Zolder υπάρχει ακόμα μνημείο με το κράνος του ενώ η στροφή που συνέβη το ατύχημα μετατράπηκε σε chicane και πήρε το όνομά του.
O Enzo Ferrari πριν περάσει στην αιωνιότητα θα δηλώσει:

 

Το παρελθόν μου είναι γεμάτο θλιβερές αναμνήσεις.

Όταν κοιτάω πίσω και βλέπω τα αγαπημένα μου πρόσωπα ανάμεσα τους είναι και αυτό του Gilles Villeneuve.

 

Στο γραφείο του, που δεν έχει πειραχτεί μετά τον θάνατό του υπάρχει ακόμα μια κορνίζα με τη φωτογραφία του αδικοχαμένου Καναδού.
Το 2012, 30 χρόνια μετά το θάνατό του η Ferrari κάλεσε τον γιο του και την οικογένειά του στο Maranello για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο πρωταθλητής του 1997 είχε την ευκαιρία να οδηγήσει την 312Τ4 του πατέρα του στο Fiorano, στην είσοδο του οποίου υπάρχει ένας χάλκινος ανδριάντας του Gilles.

Ο Gilles Villeneuve μπορεί να μην κατέκτησε την κορυφή της Formula 1 αλλά κατάφερε να κερδίσει το μεγαλύτερο τρόπαιο απ’όλα.
Την αγάπη του κόσμου, τη δόξα.

photo 20


Αιχμαλώτισε τη φαντασία των φιλάθλων με έναν τρόπο που μόνο ο Ayrton Senna μιμήθηκε μετά από αυτόν.
Ήταν ο τελευταίος γόνος μιας γενιάς ρομαντικής που λάτρευε την ταχύτητα και τον συναγωνισμό, αψηφώντας τον φόβο και τους κινδύνους, ζώντας την κάθε στιγμή στο όριο.
Κάτι που συμπύκνωσε ιδανικά σε μία φράση του ο τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής, Alain Prost: “Ήταν ο τελευταίος μεγάλος οδηγός, οι υπόλοιποι ήμασταν απλώς καλοί επαγγελματίες…”

Ενεργά χρόνια στην Formula 1: 1977 – 1982
Ομάδες: McLaren, Ferrari
Αγώνες: 67
Νίκες: 6
Βάθρα: 13
Pole Positions: 2
Ταχύτεροι γύροι: 8

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

event_artwork_798_1_20120328_1928199978.jpg

KART POSTER