Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014 10:00

Colin Chapman (19/05/28 - 16/12/82)

Written by

Ποιος θεωρείται ο “Πατριάρχης” της F1;


Το μυαλό όλων πηγαίνει στον Enzo Ferrari και ιστορικά τουλάχιστον έχουν δίκιο.
Ο δημιουργός όμως που επηρέασε όσο κανένας άλλος το άθλημα και o αρχιτέκτονας της σημερινής μορφής των μονοθεσίων δεν είναι άλλος από τον ονειροπόλο μηχανικό, κατασκευαστή, με πολυσχιδή δραστηριότητα που επηρέασε δραστικά και την τάση των σπορ αυτοκινήτων, Βρετανό Anthony Colin Bruce Chapman. 
Κοιτώντας το σήμα κατατεθέν της Lotus αρχικά μοιάζει σαν ένα συνονθύλευμα γραμμάτων αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά αντιλαμβάνεται κανείς ότι περικλείονται και τα 4 αρχικά γράμματα του ονόματός του.

Γεννήθηκε στις 19 Μαϊου του 1928 στο Horsney του Βόρειου Λονδίνου και μεγάλωσε στο Railway Hotel το οποίο διηύθυνε ο πατέρας του.
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο University College of London καθώς και στο University London Air Squadron ως μηχανικός αεροναυπηγικής, όπου έμαθε να πιλοτάρει και αεροπλάνα.
Αρχικά κατετάγη στην Στρατιωτική Αεροπορία (RAF) ως υποσμηναγός, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι δεν του ταίριαζε η στρατιωτική ζωή και στην συνέχεια δοκίμασε σαν πωλητής αλουμινίου για δομικές κατασκευές, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε και αυτή την προσπάθεια.
Η μεταπολεμική εποχή στους αγώνες ταχύτητας, ήταν εντελώς διαφορετική από την Διεθνοποιημένη σήμερα.
Ο σωβινισμός των νικητών Βρετανών δεν επέτρεπε την αντιγραφή των ομολογουμένως πολύ πιο προχωρημένων τεχνολογικά Γερμανών και Ιταλών στους κινητήρες και αμαξώματα που μέχρι τότε κυριαρχούσαν στα μηχανοκίνητα σπορ.
Έπρεπε να βρεθούν οι πρωτοπόροι που θα…έσερναν το κάρο της τεχνολογικής διάκρισης, γιατί για εκείνα τα χρόνια δεν θεωρούνταν απλώς απαίτηση, ήταν αδήριτη ανάγκη απόδειξης της υπεροχής τους.

Photo 2


Το πρώτο χρονικά μεγάλο όνομα στην Γηραιά Αλβιώνα ήταν ο John Cooper την δεκαετία του 50 και ακολούθησε ο Colin.
Η αγωνιστική του δραστηριότητα ξεκίνησε το 1948, όταν προμηθεύτηκε ένα Austin 7 και το τροποποίησε με τέτοιο τρόπο σε ένα μικρό εργαστήριο πίσω από την pub του πατέρα του Stan, ώστε να το παρουσιάσει σαν Lotus Mk1.
Η έμπνευση του ονόματος αυτού προήλθε από την τότε 16χρονη κοπέλα του (και αργότερα σύζυγός του) Hazel Williams η οποία είχε το παρατσούκλι «Άνθος του Λωτού» (Lotus blossom).
Το χρηματικό βραβεία από τις πρώτη του επιτυχία στους αγώνες το χρησιμοποίησε για να αναπτύξει την Lotus Mk2 και με την βοήθεια ενθουσιωδών φίλων του συνέχισε (ενώ εργαζόταν ακόμη σαν πωλητής) να αγωνίζεται στον ελεύθερο χρόνο του.
Οι γνώσεις του στην αεροναυπηγική και στα νέα υλικά που αυτή χρησιμοποιούσε, αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας ώστε να αναπτύξει πρωτοποριακές λύσεις στην δομή των μονοθεσίων με τόση επιτυχία ώστε το 1952 να τολμήσει την δημιουργία μιας εταιρείας sports car με την επωνυμία Lotus Engineering Company LTD με αρχικό κεφάλαιο 25 λιρών που δανείστηκε από την Hazel!
Στην εταιρεία συμμετείχε ο Michael Allen και 1 χρόνο αργότερα ο Frank Costin που προερχόταν από την Αεροπορική εταιρεία De Havilland.

Σκοπός της ήταν η κατασκευή και προώθηση τόσο των sports αυτοκινήτων για το ευρύ κοινό, όσο και για αυτούς που θα είχαν ειδικό ενδιαφέρον για αγώνες, φθάνοντας μέχρι και το επίπεδο της Formula 2.

Παράλληλα δημιούργησε την Lotus Cars σαν βραχίονα των πωλήσεων στον κόσμο των επιχειρήσεων.
Ο ίδιος με μερικούς ενθουσιώδεις φίλους του που τους συνέπαιρνε το όραμά του, δούλευαν όλη την νύχτα μέχρις τελικής εξάντλησης.
Αναζητώντας απεγνωσμένα πληροφορίες αεροδυναμικής φύσεως, δεν δίστασε να…δέσει έναν εθελοντή φίλο του στο καπό ενός δημιουργήματός του ενώ οδηγούσε σε έναν αεροδιάδρομο αεροδρομίου με ταχύτητα 160 χιλιομέτρων, ώστε να του μεταφέρει πληροφορίες από πρώτο χέρι!!!
Η αυξανόμενη επιτυχία στις πωλήσεις των σπορ κατασκευών του τον οδήγησε σε σημαντικές αποφάσεις.
Στο τέλος του 1954 σταμάτησε την μέχρι τότε εργασία του σαν πωλητής αλουμινίου και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στα δημιουργήματά του.


Οι μέχρι τότε επιτυχίες του, που η συναρμολόγησή τους γινόταν σε πρώην στάβλους πίσω από το ξενοδοχείο Railway που μεγάλωσε, του επέτρεψαν να προσλάβει μηχανικούς και οδηγούς μεταξύ των οποίων ο Mike Costin, Keith Duckworth και Graham Hill.
Να σημειωθεί ότι οι δύο μηχανικοί όταν αποχώρησαν το 1958 δημιούργησαν την COStin and duckWORTH…φημισμένη Cosworth.
Παράλληλα προσπάθησε να σταδιοδρομήσει και στην Formula 1 λαμβάνοντας μέρος με την Vanwall F1 to 1956 στον αγώνα της Γαλλίας που έγινε στην Reims, αλλά στις δοκιμές συγκρούσθηκε με τον team mate του Mike Hawthorn και δεν ξεκίνησε καν στον αγώνα.


Ήταν η πρώτη και η τελευταία προσπάθειά του στον χώρο αυτό.

Έμεινε διάσημος στην ιστορία για τις ατάκες του που επαναλάμβανε μέχρι το τέλος της ζωής του:
«Πρώτα απλοποιήστε και κατόπιν προσθέστε…ελαφρότητα».
«Προσθέτοντας δύναμη γίνεσαι πιο γρήγορος στις ευθείες...αφαιρώντας βάρος γίνεσαι πιο γρήγορος παντού».
«Αν κάνετε μια ανάρτηση ρυθμιζόμενη είναι σίγουρο ότι θα την ρυθμίσετε λάθος».
«Ένα αυτοκίνητο που το κρατάς αμετάβλητο μετά από έναν αγώνα έστω και νικηφόρο είναι ήδη...πολύ βαρύ».

 

Στην ουσία τα παραπάνω αντιπροσώπευαν την σχεδιαστική του φιλοσοφία.
Όσον το δυνατόν ελαφρύτερα οχήματα με ιδιαίτερη έμφαση στο αεροδυναμικό σχήμα και στα καινοτομικά συστήματα κρατήματος δρόμου, που απαιτούσαν λεπτούς χειρισμούς, αντί τερατωδών ιπποδυνάμεων σε υπέρβαρα οχήματα και εξεζητημένων εξωτικών υλικών στις αναρτήσεις, που επικρατούσαν εκείνη την εποχή.
Το 1956 κύριος εκπρόσωπος αυτής της σχολής (την στιγμή που η Mercedes είχε αποσυρθεί από τους αγώνες) ήταν ο θρυλικός Enzo Ferrari, που πίστευε ότι το μέλλον των αγώνων θα κυριαρχείτο από τις συνεχώς αυξανόμενες ιπποδυνάμεις των οχημάτων, αλλά και της ακλόνητης πεποίθησης ότι η κλασσική διάταξη κινητήρα οδηγού δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει γιατί «πάντα το κάρο το τραβάει το άλογο και έπεται ο αμαξάς».
Έτρεφε δε μεγάλη περιφρόνηση προς τις προσπάθειες των ερασιτεχνών Βρετανών τους οποίους χαρακτήριζε υποτιμητικά «γκαραζίστ» (συνεργειατζήδες) ή λαμαρινάδες επί το Ελληνικότερον.
Σύντομα θα έπαιρνε τα λόγια του πίσω!!!

Photo 3


Το 1957 ανέπτυξε την Lotus 6 η οποία έγινε τόσο δημοφιλής ώστε να πουλήσει πάνω από 100 αυτοκίνητα.
Το αποκορύφωμα ήλθε το 1957 όταν κυκλοφόρησε την Lotus 7 ένα θρυλικό όχημα του οποίου ακόμη και σήμερα κυκλοφορεί μια παραλλαγή του από την Caterham Cars με την επωνυμία «7», ενώ υπήρξαν 90 τουλάχιστον κατασκευαστές που κατασκεύασαν κλώνους της Lotus 7 στην πορεία του χρόνου.
Επίσης ήταν η χρονιά που κυκλοφόρησε το πρώτο κλειστό όχημα της εταιρείας η Lotus Elite
Παράλληλα  ήταν η χρονιά που ενεπλάκη με την F2, ενώ αποφάσισε σε συνεργασία με την Climax και τους νέους κινητήρες της των 2,5 λίτρων (2,2 λίτρα για την F2), να συμμετάσχει το 1958 στην F1 μέσω της Lotus 12 αρχικά και της Lotus 16 αργότερα με οδηγούς τους Graham Hill και Cliff Allison.
Έτσι δημιουργήθηκε η περίφημη Team Lotus.

 

Όπως πολλοί μεγάλοι δημιουργοί σχεδίαζε τις εμπνεύσεις του σε…χαρτοπετσέτα, την ώρα του γεύματος ενώ συζητούσε με φίλους σχετικούς με το αντικείμενο.
Η «ιστορική χαρτοπετσέτα» αφορούσε τις θεμελιώδεις βάσεις για την εξαιρετικά επιτυχημένη Lotus 25.
Το Brain Storming ήταν κυριολεκτικά ακατάσχετο και στις πιο απίθανες στιγμές της ζωής του.

Η επιδίωξή του ήταν απλή και ξεκάθαρη.
Πέρα από την μεγάλη του αγάπη που ήταν η αεροπορία, είχε μεγάλη έφεση στην μηχανολογία και ήθελε να γίνει κατασκευαστής σπορ αυτοκινήτων, επιδεικνύοντας τις εμπνεύσεις του μέσα από την εφαρμογή πολλών νεωτεριστικών λύσεων που θα του επέτρεπαν να τα προωθεί προς πώληση, είτε αυτούσια είτε σε kits (συναρμολογούμενα από τον αγοραστή).
Η οικονομική του ανεξαρτησία στην συνέχεια θα χρηματοδοτούσε νέες κατασκευές, περισσότεροι πελάτες και ούτω καθ εξής.


Για την πιστοποίηση της υπεροχής των κατασκευών του τα οδηγούσε ο ίδιος ώστε να αποδειχθεί στην πράξη.
Στην πρώτη του επιδίωξη δεν ευδοκίμησε, αλλά στην δεύτερη…άφησε εποχή.

Σε εκείνο ακριβώς το σημείο, μίλησε με την τύχη του που κυριολεκτικά φάνηκε γενναιόδωρη μαζί του.
Ήταν το 1958 στην ημερίδα αγώνων Boxing Day όταν ο Colin κυριολεκτικά ζορίστηκε να νικήσει (με διαφορά ενός τροχού) έναν απίθανο σχεδόν αμούστακο ντροπαλό 20χρονο αγροτόπαιδο με Lotus Elite που έφερε το κοινότυπο όνομα…Jimmy Clark.
Βαθιά εντυπωσιασμένος από τις λιτές και απέριττες τροχιές που διέγραφε στην πίστα, ενδιαφέρθηκε να μάθει το υπόβαθρό του.
Αρχικά έμεινε άναυδος μαθαίνοντας ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε τόπο μακριά από τα αγωνιστικά δρώμενα, ότι απέκτησε άδεια οδήγησης στα 17 του και μέσα σε 2 χρόνια είχε καταφέρει να έχει διακρίσεις που λίγο απείχαν από το να θεωρηθούν...Θαύματα.
Χωρίς δεύτερη σκέψη ήλθε σε επαφή μαζί του και του ζήτησε να οδηγήσει την Lotus που προετοίμαζε για την Formula Junior που θα ξεκινούσε σαν θεσμός την επόμενη χρονιά.
Έτσι ξεκίνησε μια θρυλική σχέση που κράτησε 10 ολόκληρα χρόνια και χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή.
Για τον Colin ήταν απλά όπως ο μικρός του αδελφός (είχαν 8 χρόνια διαφορά ηλικίας) και αποτελεί την μοναδική περίπτωση στα χρονικά της F1 που ιδιοκτήτης ομάδας και ο οδηγός του, στις ανά τον κόσμο περιπλανήσεις τους έμεναν πάντα σε κοινό διαμέρισμα.


Το 1958 στην σπορ Lotus Elite υιοθέτησε την παλιά ανακάλυψη (από το 1922) της Lancia Lambda που πρώτη χρησιμοποίησε monocoque σασί (βλέπε ανάλυση παρακάτω), αλλά το υλικό που χρησιμοποίησε ήταν εξ ολοκλήρου από fiberglass κατασκευάζοντας το πρώτο αμάξωμα της ιστορίας με συνθετικά υλικά.
Το 1959 εμπνεύσθηκε την λύση της ανεξάρτητης πίσω ανάρτησης με αντηρίδες ή κατά το κοινώς λεγόμενο «μπράτσα» κάτι αντίστοιχο με τα γόνατα MacPherson που ήδη είχαν εφαρμοσθεί από το 1949.

Το 1960 υιοθέτησε την λύση του John Cooper με τον κινητήρα τοποθετημένο πίσω από τον οδηγό διαβλέποντας πρώτος από τους υπόλοιπους κατασκευαστές μονοθεσίων τα τεράστια πλεονεκτήματα της λύσης αυτής (Lotus 18).
Την χρονιά αυτή μετέφερε τις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Cheshant.
Την ίδια χρονιά ένα από τα μονοθέσιά του από την ιδιωτική ομάδα του Rob Walker, κέρδισε στο Monaco με τον Stirling Moss την πρώτη του νίκη.
Η πρώτη νίκη για την original Lotus ήλθε στο τέλος της επόμενης χρονιάς στο Watkins Glen με τον Innes Ireland.


Το 1962 η Lotus 25 ήταν το πρώτο μονοθέσιο με monocoque σασί στην F1 (για τους αμύητους λεπτά ελάσματα ατσαλιού συγκολλημένα μεταξύ τους με ειδικές ρητίνες ώστε σασί και αμάξωμα να αποτελούν ενιαίο κομμάτι).
Ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά για την F1 από πλευράς δομικής ισχυροποίησης, ακαμψίας, αλλά και ασφάλειας για τον οδηγό και του προσδόθηκε το παρατσούκλι «μπανιέρα» επειδή η στάση του σώματος ήταν σχεδόν ξαπλωτή.
Την χρονιά αυτή όμως κυκλοφόρησε και η Lotus Elan ένα ιστορικό μοντέλο που κατασκευαζόταν σε διάφορες μορφές μέχρι το 1973.
Όταν προσκλήθηκε το 1962 από τον Αμερικανό οδηγό Dan Gurney να παρακολουθήσει τον αγώνα του Indianapolis 500, πρότεινε αμέσως στην Ford να συμμετάσχει την επόμενη χρονιά με ένα αλουμινένιο monocoque σασί που θα χρησιμοποιούσε τον 4,2 λίτρων V8 επίσης αλουμινένιο κινητήρα της εταιρείας για την εισαγωγή της στους αγώνες.
Αυτός ο συνδυασμός το 1963 με το όνομα Lotus 29 αποδείχθηκε τόσο πετυχημένος ώστε αντικατέστησε για πολλά χρόνια όλα τα μέχρι τότε σωληνωτά σασί.
Η εξέλιξη οδήγησε στην αντικατάσταση του αλουμινίου από τα ανθρακονήματα και φθάνει μέχρι τις ημέρες μας.

Photo 4


Το 1963 πιστοποιήθηκε στην πράξη ότι η Lotus 25 ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα μονοθέσια όλων των εποχών.
Στα χέρια του Clark θριάμβευσε με 7 νίκες σε 10 αγώνες.
Την ίδια χρονιά η εταιρεία επεκτάθηκε με την τετράπορτη Lotus Cortina η οποία για 3 χρόνια χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες Rally με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.


Το 1965 ο Clark με την Lotus 33 επανέλαβε τα κατορθώματά του με 6 νίκες σε 9 αγώνες.
Η Lotus 49 ήταν το πρώτο μονοθέσιο που ο κινητήρας του, αποτελούσε ενεργό μέρος του πλαισίου, με δύο σημεία στήριξης, την ανάρτηση και το κιβώτιο ταχυτήτων, μία ακόμη κίνηση που μετέπειτα έγινε κανόνας.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα ακόμη πρωτάθλημα το 1968 στα χέρια του Graham Hill.
Εμπνευσμένος από τον πρωτοπόρο Αμερικανό Jim Hall το 1968 άρχισε τις δοκιμές των αεροδυναμικών βοηθημάτων με την προσθήκη πτερύγων στο εμπρός μέρος και αργότερα με την εισαγωγή ψηλών αεροτομών εμπρός και πίσω, ώστε να αποφύγει τον επηρεασμό της ροής του αέρα από άλλα μονοθέσια.

Photo 5


Το 1970 η Lotus 72 ήταν το πρώτο μονοθέσιο με σφηνοειδές σχήμα αντί του μέχρι τότε κλασσικού «πεπλατυσμένου πούρου», ράβδους στρέψης και εσωτερικά του αμαξώματος δισκόφρενα.
Παράλληλα ήταν ο πρώτος που μετέφερε το εμπρός ψυγείο νερού στα πλαϊνά του μονοθεσίου για μείωση της αντίστασης του αέρα και καλύτερη κατανομή του βάρους, που συνοδεύει μέχρι σήμερα τα μονοθέσια.
Ακόμη ένα πρωτάθλημα συνόδεψε αυτή την προσπάθεια στα χέρια του Jochen Rindt.
Με μια παραλλαγή του ίδιου μονοθεσίου το 1972 πήρε ένα ακόμη πρωτάθλημα στα χέρια του Emerson Fittipaldi.

Photo 6

Η Lotus 79 του 1978 ήταν το πρώτο μονοθέσιο που εφάρμοσε τις αρχές του ground effect.
Αυτό προήλθε από την συνεργασία του με τους Tony Rudd και Peter Wright που ήταν πρωτοπόροι σε αυτό τον τομέα.
Έτσι σε πρώτη φάση χρησιμοποιήθηκαν «οι φούστες» στα πλαϊνά του μονοθεσίου ώστε να παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα η πίεση του αέρα κάτω από το μονοθέσιο.
Ένα ακόμη πρωτάθλημα κερδήθηκε στα χέρια του Mario Andretti.
Μετά την σταδιακή κατάργηση των skirts από την FIA επειδή θεωρήθηκαν επικίνδυνα κυρίως όταν περνούσαν πάνω από τα kerbs οπότε η αρνητική πίεση κάτω από το μονοθέσιο εξαφανιζόταν απότομα, με αποτέλεσμα στιγμιαία να χάνει την ευστάθειά του, όλοι αναζήτησαν νέες και πιο αποδοτικές λύσεις.

Photo 7


Το 1981 η Lotus 88 παρουσίασε μια ακόμη σημαντική καινοτομία στην προσπάθεια να ξεπεράσει τους κανονισμούς που ήθελαν να υπάρχει σταθερή απόσταση του δαπέδου από την επιφάνεια της πίστας, οδηγώντας αυτόματα σε πολύ σκληρές αναρτήσεις που κούραζαν αφάνταστα τους οδηγούς.
Η λαμπρή ιδέα του Colin (πάντα σε συνεργασία με τους Tony Rudd, Peter Wright και Martin Ogilvie), ήταν να φτιάξει δυο σασί, το ένα μέσα στο άλλο, ένα με μαλακά ελατήρια για τον οδηγό και ένα δεύτερο με σκληρά για να τηρήσει το γράμμα των κανονισμών.
Μπορεί να πέρασε τους πρώτους τεχνικούς ελέγχους, αλλά οι υπόλοιπες ομάδες διαμαρτυρήθηκαν και τελικά απερρίφθη, πριν προλάβει καν να αγωνισθεί.
Τότε ακριβώς καταρρακωμένος εκστόμισε τον περίφημο λίβελο του, που έχει διαχρονική σημασία γιατί αγγίζει τον πυρήνα της ιδέας που λέγεται F1:

«Πρέπει σοβαρά να επανεξετασθεί αν οι αγώνες στην Formula 1 είναι αυτό που υποτίθεται πως πρέπει να είναι…το αποκορύφωμα τόσο της ανθρώπινης άμιλλας όσο και των τεχνολογικών επιτευγμάτων.
Δυστυχώς αυτό εμφανίζεται να αποτελεί σκέτη υπόθεση και αν κάποιος δεν το ξεκαθαρίσει, η F1 θα καταλήξει σε ένα τέλμα από λογοκλοπές, σοφιστείες και στενόμυαλες ερμηνείες κανονισμών που επιβάλλονται από συγκεκριμένους ανθρώπους που παρασκηνιακά επιχειρούν να χειραγωγήσουν ένα άθλημα το οποίο απλά δεν κατανοούν» (ελεύθερη μετάφραση)

Photo 8


Το 1982 η Lotus 91 ήταν το πρώτο μονοθέσιο που εφοδιάστηκε με δίσκους φρένων από ανθρακονήματα, και μόλις το δεύτερο (μετά την McLaren MP4/1) με κατασκευή ολόκληρου του αμαξώματος με ίνες άνθρακα (carbon fibre).
Επιπλέον διέθετε μιας πρώιμης μορφής ενεργητική ανάρτηση και ήταν η τελευταία τεχνολογική επανάσταση που έφερνε στον χώρο.


Την ημέρα που πέθανε δοκίμαζε την πειραματική του ενεργητική ανάρτηση που πρώτος εφάρμοσε και που αργότερα εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σαν Lotus 99T το 1987.
Κατά γενική ομολογία αυτός ήταν που κληροδότησε στο άθλημα ένα νέο κλάδο….την αεροδυναμική σε όλες τις μορφές της…διαχείριση ρευμάτων αέρα, δημιουργία κάθετης δύναμης και τέλος αύξηση του φαινομένου αρνητικής άντωσης (ground effect).
Το δίδυμο Colin-Jimmy άφησε εποχή για τις επιτυχίες του τόσο στους αγώνες F1, όσο και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Photo 9


Ένα μεγάλο ερώτημα που τέθηκε ήταν αν οι επιτυχίες οφείλονται στις πρωτοποριακές Lotus ή καθαρά στην επιδεξιότητα των οδηγών τους.
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση, με τον χαρισματικό Jimmy να στέκεται…μόνος του στην μια πλευρά!
Παράλληλα ο κύριος εκτελεστικός βραχίονας στους αγώνες (Clark) έφερε την αίγλη του ονόματος της Lotus στα πέρατα της γης και οι πωλήσεις οχημάτων με το σήμα της Lotus κυριολεκτικά κάλπαζαν, καθιστώντας τον ιδιοκτήτη της έναν πολύ πλούσιο άνθρωπο.
Οι ενθουσιώδεις φίλοι των sport cars σε όλο τον κόσμο, αδιαφορούσαν για την έλλειψη ικανοποιητικής ιπποδύναμης, για τον υποτυπώδη εξοπλισμό, ανέσεις και χώρους, αφού μπορούσαν σε λογική τιμή να προμηθευθούν ένα όχημα που φρέναρε και έστριβε όπως κανένα άλλο στην εποχή του.
Αυτό όμως δημιούργησε και την υπεροψία που τον οδήγησε σε λάθος εκτιμήσεις.


Ο χαμός του Jimmy Clark βύθισε τον Chapman στα όρια της απελπισίας, αλλά δεν μείωσε την αστείρευτη επινοητικότητά του.
Αργότερα δέθηκε και θεώρησε τον Αυστριακό Johen Rindt σαν γιό του (ο πρώτος μη Βρετανός οδηγός της Lotus) αλλά και πάλι τον έχασε πολύ νωρίς.

Αν νομίζει κανείς ότι ενσάρκωνε την εικόνα του παθιασμένου αλλά και αποστειρωμένου Βρετανού κάνει μεγάλο λάθος.
Στο ξενοδοχείο όπου έμενε το στελεχιακό δυναμικό όλων των ομάδων οι πλάκες έδιναν και έπαιρναν.
Το 1979 μετά τον αγώνα της Αργεντινής ο Colin έταξε 1000 δολάρια στον Mario Andretti αν έσπρωχνε τον Bernie Ecclestone να πέσει στο νερό της πισίνας.
Φανερά αμήχανος ο Mario πλησίασε τον Bernie και του εξομολογήθηκε τους δισταγμούς του.
Η απάντηση του Bernie τον άφησε αποσβολωμένο:
«Αν διατίθεσαι να μοιραστούμε το ποσό τότε να το κάνεις».


Περιττό να αναφερθεί ότι το επόμενο δευτερόλεπτο βρισκόταν με τα ρούχα μέσα στο νερό της πισίνας!!!
Μια άλλη σπουδαία επιχειρηματική αυτή την φορά ιδέα, ήταν η εμπλοκή στον κόσμο της F1 επιχειρήσεων που δεν σχετίζονταν άμεσα με τον χώρο, που μέχρι τότε μονοπωλούσαν εταιρείες ελαστικών, καυσίμων και λοιπών προϊόντων που ενδιέφεραν τον κόσμο της αυτοκίνησης.
Οι «τσιγαράδες» Imperial Tobacco (Gold Leaf) και λίγο αργότερα η φημισμένη John Player Special διακόσμησαν τα μονοθέσιά του κάτι που έγινε θεσμός για πολλά χρόνια μέχρι την απαγόρευσή τους.
Η πρώτη πάντως επίσημη εμπορική χορηγία της Lotus σε αγώνα, έγινε στο Monaco το 1968.

Photo 10


Από το 1978 ο Colin είχε εμπλακεί με τον Αμερικανό μεγιστάνα John DeLorean στην ιδέα κατασκευής ενός σπορ αυτοκινήτου με την ονομασία DeLorean από ανοξείδωτο ατσάλι, με χρηματοδότηση από το Βρετανική Κυβέρνηση και η συναρμολόγηση θα γινόταν στο μαστιζόμενο από την ανεργία Belfast.
Δέκα εκατομμύρια λίρες επενδύθηκαν (60 περίπου εκατομμύρια σημερινά) και…δεν απέδωσαν απολύτως τίποτα.
Η ιδέα βασιζόταν στην κατασκευή ενός mid-engined sportscar και την χρησιμοποίηση του πολλά υποσχόμενου Wankel κινητήρα, αλλά δεν κατόρθωσε να πάρει τα δικαιώματά του, ενώ παρουσιάστηκαν και προβλήματα ψύξης στην θέση που τον προόριζε.
Έτσι το project οδηγήθηκε σταδιακά σε αποτυχία και το μεγάλο σκάνδαλο ήταν γεγονός!
Ο Colin ήταν ήδη ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος αλλά όπως είναι γνωστό…στην δόξα και το χρήμα δεν υπάρχει κορεσμός.


Πριν ακόμη προλάβει να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση, ο Colin υπέστη θανατηφόρο έμφραγμα και έσβησε ξαφνικά στις 16 Δεκεμβρίου του 1982, σε ηλικία μόλις 54 ετών.
Κάποιος από τους δικαστές που εξέτασε τον λογιστή Fred Bushell της υπό σύσταση εταιρείας, ανακοίνωσε ότι αν ζούσε ο Chapman θα είχε υποστεί ποινή φυλάκισης 10 ετών για «εξωφρενική και μαζική απάτη».
Από την άλλη πλευρά όπως ήταν αναμενόμενο, ο DeLorean διαβεβαίωνε ότι ήταν αθώος και ότι είχε παγιδευτεί από τον Colin.
Υπήρξε μια θεωρία συνωμοσίας που υποστήριζε ότι ο μεγιστάνας έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσει και την προσωρινή σύλληψή του στην χώρα του για διακίνηση ναρκωτικών, μεθόδευσε τον τρόπο εξασφάλισης της σιωπής του Colin.
Πριν διεξαχθεί λοιπόν η ακροαματική διαδικασία «φρόντισε» να του χορηγηθεί μία δόση του δηλητηρίου «δακτυλίτης» με τα συμπτώματα να θυμίζουν έμφραγμα ώστε να μην δημιουργηθούν υποψίες και βέβαια τίποτα να μην διαρρεύσει στην Βρετανική Κυβέρνηση.

Photo 11


Το σκάνδαλο αυτό «αμαύρωσε» κατά κάποιον τρόπο τα μέχρι τότε λαμπρά επιτεύγματά του και πολλοί τον κατηγόρησαν για πολλά.
Η εμμονή του για ελαφριές κατασκευές οδήγησε πολλούς από τους αμφισβητίες του στο συμπέρασμα, ότι ευθυνόταν ευθέως για τον χαμό τόσων σπουδαίων πιλότων που πέρασαν από τα χέρια του.
Σημαδιακή μπορεί να θεωρηθεί η επιστολή που έλαβε από τον Jochen Rindt το 1969 μετά την συντριβή του στην πίστα Montjuick της Ισπανίας από την ξαφνική απώλεια της πτέρυγας στην Lotus 49:
«Ειλικρινά τα μονοθέσιά σας είναι τόσο πολύ γρήγορα, που θα παρέμεναν ανταγωνιστικά με μερικά κιλά επιπλέον που θα έκαναν τα πιο αδύνατα τμήματα ισχυρότερα.
Μπορώ να οδηγήσω ένα μονοθέσιο στο οποίο έχω κάποια εμπιστοσύνη και νοιώθω ότι το σημείο έλλειψης εμπιστοσύνης είναι αρκετά κοντά».

Υπό την ηγεσία του η ομάδα της Lotus κέρδισε 72 νίκες, 6 πρωταθλήματα Οδηγών (2 από Clark, και από 1 για τους Hill, Rindt, Fittipaldi, Andretti) και 7 πρωταθλήματα κατασκευαστών.
Το 1982 στην Αυστρία ήταν η τελευταία φορά που πανηγύρισε με χαρακτηριστικό μάλιστα τρόπο την μοναδική νίκη εκείνης της χρονιάς από τον Elio de Angelis, όταν πέταξε στον αέρα το καπέλο του σφυρίζοντας ταυτόχρονα με μια σφυρίχτρα που είχε δανεισθεί από τον Keke Rosberg.

Photo 12


Φυσικά όπως όλες οι ιδιοφυίες είχε και τρανταχτές αποτυχίες στα σχέδιά του.
Η Lotus 56 με τον στροβιλοκινητήρα, η Lotus 63 και η επιλογή των κινητήρων της BRM το 1966, συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο μεγάλων.
Όμως δεν μπορούν να αλλοιώσουν την συνολική εικόνα και προσφορά του μεγάλου δημιουργού.
Οι επικριτές του τον κατηγόρησαν ότι έκλεβε ιδέες άλλων και τις εφάρμοζε (ακόμη και συνεργατών του) αλλά αυτό δεν είναι απόλυτα δίκαιο, γιατί αφενός αυτό αποτελεί μια συνηθισμένη «αρχή» στα αφεντικά κάθε είδους και αφ ετέρου αξιοποιούσε μερικές παλαιότερες ανακαλύψεις που είχαν μείνει ξεχασμένες σε κάποιο συρτάρι.
Ακόμη σαν επιχειρηματίας κατηγορήθηκε για την ιερή προσήλωσή του στο όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος.

Η κληρονομιά που άφησε είναι πολύ μεγαλύτερη των επιτευγμάτων του με την Lotus.
Επί των ημερών του η Βρετανία θεμελίωσε το δικαίωμά της να θεωρείται το κέντρο του κόσμου σε ότι αφορά την Formula 1.
Δημιουργοί, σχεδιαστές, αεροδυναμιστές, πιλότοι, μηχανικοί, εγκαταστάσεις, εξειδικευμένες σπουδές, δημιούργησαν την τεχνογνωσία και μια κουλτούρα υπεροχής που συνεχίζεται μέχρι τις ημέρες μας.
Μια ματιά να ρίξει κανείς στην Εθνικότητα της σύνθεσης του στελεχιακού δυναμικού όλων των ομάδων βεβαιώνεται για του λόγου το αληθές.
Στην προσωπική του ζωή από τον γάμο του με την Hazel απέκτησε 2 κόρες και έναν γιο τον Clive ο οποίος ασχολείται με την συντήρηση των ιστορικών οχημάτων της Lotus.

 

 

 

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

mon09pc_20120328_1577220822.jpg

KART POSTER