Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016 09:00

Silly Season: McLaren 1994-1996

Written by

Η τριετία 1994-1996 ήταν μια περίοδος ''χαμηλών πτήσεων'' για τη McLaren: η λήξη της συνεργασίας με τη Honda στα τέλη του 1992 και τον Ayrton Senna στα τέλη του 1993 έκλειναν ένα μεγάλο κεφάλαιο, με τη βρετανική ομάδα να βρίσκεται σε μια φάση ανασυγκρότησης ενόψει 1994.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 04/11/14

Η επανάκαμψη στην κορυφή ήταν βέβαια μια διαδικασία πιο δύσκολη από ό,τι περίμεναν οι ιθύνοντές της και δεν ήρθε άμεσα: έπρεπε να περάσουν 3 σεζόν χωρίς νίκη, για να βρεθεί εκ νέου στο 1ο σκαλί του βάθρου.

Παρόλη όμως την αγωνιστική ύφεση που διήγε, απασχόλησε ιδιαίτερα τις μεταγραφικές φήμες μεταξύ των ετών 1994-1996.

1994: Alain Prost, Martin Brundle, Philippe Alliot, Christian Fittipaldi

Hakkinen 1994

Με τον Mika Hakkinen να δεσμεύεται με συμβόλαιο 3ετούς διάρκειας (1994-1996), η μία πλευρά του γκαράζ της McLaren ήταν εξασφαλισμένη.
Για την άλλη πλευρά όμως, το παρασκήνιο ''έδινε κι έπαιρνε'' από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η συνεργασία με την Peugeot το 1994.
Η γαλλική εταιρία εισήλθε στη Formula 1 μετά από μια εξαιρετική παρουσία στο WRC, το Rally Paris-Dakar και τους αγώνες αντοχής την προηγούμενη δεκαετία και ο στόχος ήταν σαφής εξαρχής: να κατακτήσει την κορυφή και στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Το κίνητρο της κορυφής ενισχυόταν από το γεγονός ότι σε αυτή βρισκόταν εκείνη τη στιγμή ο ''άσπονδος εχθρός'' της Peugeot, δηλαδή η Renault.
Williams-Renault από τη μία πλευρά, McLaren-Peugeot από την άλλη και στόχος η επικράτηση του νεοσύστατου γαλλοβρετανικού εγχειρήματος έναντι του κυρίαρχου πρώτου.

McLaren 1994

Ο πρωταθλητής Alain Prost είχε ανακοινώσει την αποχώρησή του από τη Formula 1 στο τέλος του 1993, απόφαση στην οποία είχε οδηγηθεί βλέποντας τη Williams να ανακοινώνει τη μετακίνηση του Ayrton Senna για το 1994.
Παρότι είχε αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον Βραζιλιάνο, δεν ήθελε να βρεθεί εκ νέου αντιμέτωπός του και σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά, τώρα δε μπορούσε να ασκήσει βέτο.
Προτίμησε λοιπόν να αποσυρθεί, με τη συμφωνία να λάβει πλήρη αποζημίωση για τον υπολειπόμενο 1 χρόνο (1994) του συμβολαίου του με τη Williams.
Στα μάτια της Peugeot βέβαια, ο Prost δεν ήταν αποσυρθείς, αλλά ο κορυφαίος Γάλλος διαθέσιμος οδηγός και για το λόγο αυτό, προσπάθησε να κάνει το ''colpo grosso''.

Prost 1994

Η επεισοδιακή αποχώρηση του Prost από τη McLaren (με την οποία κατέκτησε τους 3 από τους 4 τίτλους του) στα τέλη του 1989 φάνταζε μια μακρινή ανάμνηση.
Το ενδιαφέρον της Peugeot μετουσιώθηκε σύντομα σε προσφορά: 20 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, για 3ετές συμβόλαιο.
Ο Sir Frank Williams, μαθαίνοντας τη συγκεκριμένη προσφορά, δεν αισθάνθηκε ιδιαίτερα χαρούμενος: σε καμία περίπτωση δεν προτίθετο να ''σπάσει'' το συμβόλαιο του Prost, προκειμένου να τον αφήσει ελεύθερο να αγωνιστεί για λογαριασμό της McLaren.
Ο Γάλλος, γνωρίζοντας καλύτερα από τον καθένα την κατάσταση, περιορίστηκε μόνο στην εξής δήλωση:

''Όποια απόφαση και να πάρω, γνωρίζω ότι δεν θα είναι εύκολη''.

Η McLaren είχε την πρόθεση να περιμένει μέχρι και στο παρά πέντε του πρωταθλήματος την απόφαση του Prost γι'αυτό και δε βρισκόταν εκείνη τη στιγμή σε συζητήσεις με άλλο οδηγό.
Στην παρουσίαση της MP4/9 (28 Ιανουαρίου) βρέθηκε μόνο ο Hakkinen, με την ομάδα να τηρεί στάση αναμονής.

McLaren Launch 1994

Λίγες ημέρες μετά την παρουσίαση, ήρθε επιτέλους η πολυαναμενόμενη ανακοίνωση, όχι όμως με το προσδοκώμενο περιεχόμενο: η McLaren ανακοίνωσε ότι ο Prost θα δοκίμαζε το νέο μονοθέσιο στο τεστ του Estoril, δεν υπήρχε όμως καμία αναφορά σε σύναψη συνεργασίας.
Οι δοκιμές στο πορτογαλικό circuit επρόκειτο να διεξαχθούν σε ένα μήνα από την ανακοίνωση και μόλις 3 εβδομάδες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Οι μέρες περνούσαν, δεν υπήρχε καμία εξέλιξη στο θέμα και για το λόγο αυτό, η McLaren ξεκίνησε να αξιολογεί και άλλες περιπτώσεις, στην περίπτωση ενδεχόμενου ''ναυαγίου'' με τον Prost.
Στις 2 Μαρτίου, ο Martin Brundle δοκίμασε την MP4/9 στο Silverstone, αλλά η ομάδα του κατέστησε σαφές ότι περίμενε την απόφαση του Prost.
Ήταν τέτοια όμως η θέληση του Βρετανού να τρέξει για τη McLaren, ώστε όχι μόνο ήταν διαθέσιμος να περιμένει μέχρι τελευταία στιγμή, αλλά στο μεταξύ απέρριψε τόσο την πρόταση της Ligier, όσο και της Jordan.

Hakkinen Brundle 1994

Το plan b της Peugeot διέφερε ως προς τον οδηγό: σε περίπτωση που ο Prost απέρριπτε την πρόταση, η λύση ήταν έτοιμη και δοκιμασμένη: Philippe Alliot.
Ο Γάλλος οδηγός δεν είχε αξιόλογη καριέρα στη Formula 1, είχε τρέξει όμως με επιτυχία για λογαριασμό του ''Λέοντα'' στους αγώνες αντοχής την περίοδο 1991-1993.
Είχε ήδη υπογράψει ως δοκιμαστής, οπότε αν τυχόν αναβαθμιζόταν, τη θέση του δοκιμαστή θα έπαιρνε ένας άλλος Γάλλος, ο Yannick Dalmas.

Alliot McLaren 3

Υπήρχε όμως κι ένα άλλο plan b, το οποίο επεξεργαζόταν μια οικογένεια με παρελθόν και παρόν στη Formula 1.
Ο Emerson Fittipaldi είχε πολύ καλές σχέσεις με τη Marlboro (βασικό χορηγό της McLaren) και προσπάθησε να προωθήσει μέσω αυτής τον ανιψιό του, Christian Fittipaldi, στη McLaren.
Το επίθετο Fittipaldi ήταν ήδη ''βαρύ'' εμπορικά από τον Emmo και στα μάτια του, ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να επεκταθεί κι άλλο από τον πολλά υποσχόμενο γιο του αδελφού του Wilson.
Όλα όμως κινούνταν σε ρυθμούς Prost μέχρι το τεστ στο Estoril.
Με τα φώτα στραμμένα πάνω του, ο Γάλλος δοκίμασε το μονοθέσιο, αλλά δεν έκανε καμιά δήλωση.

Έπρεπε να περάσει μια εβδομάδα για να ανακοινώσει τελικά δημόσια ότι δεν επρόκειτο να βρεθεί στο grid:

 

''Ήθελα να δοκιμάσω, προκειμένου να δω αν θέλω να τρέξω ξανά. Η απάντηση είναι όχι, διότι δε θέλω να παίρνω ρίσκα πια''.

 

Ο Prost δεν υπέκυψε τελικά στην προσφορά, μια απόφαση που εν πολλοίς σχετιζόταν με όσα διέγνωσε στο τεστ: η MP4/9 δεν ήταν μονοθέσιο για πρωτάθλημα.
Η απόφαση του Γάλλου σηματοδοτούσε τη μετάβαση στο plan b, για το οποίο όπως προαναφέρθηκε υπήρχε διάσταση απόψεων.
Την τελευταία στιγμή υποβολής των οδηγών που θα έτρεχαν στον 1ο αγώνα, πέρασε η θέση του Ron Dennis και έτσι team-mate του Hakkinen θα ήταν ο Martin Brundle.
Ο εκλεκτός της Peugeot Philippe Alliot θα έμενε στο ρόλο του δοκιμαστή (θα έκανε τη μοναδική του εμφάνιση στην Ουγγαρία, στη θέση του τιμωρημένου Hakkinen).

1995: Alain Prost, David Coulthard, Nigel Mansell, Christian Fittipaldi, Mark Blundell, Heinz-Harald Frentzen

Hakkinen Prost

Την προηγούμενη χρονιά, ο Alain Prost ήταν ο κύριος πρωταγωνιστής των μεταγραφικών σεναρίων της McLaren.
Παρά το γεγονός της άδοξης λήξης της συνεργασίας McLaren-Peugeot το 1994, ο Γάλλος βρισκόταν στο στόχαστρο της ομάδας και για το 1995.
Αυτή τη φορά δεν υπήρχε ο ''σκόπελος'' του συμβολαίου με τη Williams, εντούτοις οι προθέσεις του Γάλλου ήταν ανάλογες με εκείνες που είχε επιδείξει έναντι της Ligier το 1992: θα έτρεχε για τη McLaren, μόνο αν έπαιρνε μετοχές της.
Ο Dennis δεν ενέδωσε, o Γάλλος όμως πραγματοποίησε δοκιμές για 2η χρονιά.

Prost 1995 2

Το σίριαλ για τον team-mate του Hakkinen είχε να κάνει και αυτή τη χρονιά με τη Williams.
Η βρετανική ομάδα είχε οψιόν ανανέωσης του συμβολαίου του David Coulthard, ενώ είχε στην αναμονή και τον Nigel Mansell.
Η άρνηση του τελευταίου να λάβει μέρος στις δοκιμές της Jerez τον Οκτώβριο του 1994 οδήγησε τον Sir Frank Williams στην απόφαση να ενεργοποιήσει την οψιόν του Coulthard, κάτι που έκανε όμως εκπρόθεσμα.
Ο Σκωτσέζος είχε ήδη υπογράψει με τη McLaren και το αδιέξοδο δεν θα μπορούσε να λυθεί παρά μόνο με την προσφυγή στο Συμβούλιο Αναγνώρισης Συμβολαίων της FIA (Contract Recognition Board).
Το Συμβούλιο δικαίωσε τη Williams, υπήρξε δε περαιτέρω άτυπη συμφωνία μεταξύ Sir Frank και Ron Dennis ότι δεν θα υπήρχε διεκδίκηση εκ μέρους της δικαιωθείσας για το 1996.

Sir Frank Coulthard

Ο Coulthard επομένως θα ήταν οδηγός της McLaren το 1996, έπρεπε όμως να βρεθεί οδηγός για το 1995.
Σε αντίθεση με την Peugeot, η Mercedes δεν προτίθετο να δώσει εκατομμύρια για να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες κάποιου ''μεγάλου'' ονόματος.
Οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι η περίπτωση του Christian Fittipaldi ήταν ιδανική λύση, εφόσον μάλιστα αναζητούνταν οδηγός για 1 μόνο χρόνο.
Η Marlboro όμως, που δεν είχε πειστεί ούτε από τις παροτρύνσεις του Emmo 1 χρόνο πριν, είχε έναν και μοναδικό στόχο: τον Nigel Mansell, τον οδηγό για τον οποίο ο Dennis είχε δηλώσει ότι ''δεν πρόκειται να τρέξει ποτέ για την ομάδα μου''.
''Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες'' λέει ο σοφός λαός και στην περίπτωση αυτή, ο Dennis αναγκάστηκε να κάνει κυβίστηση, κοινώς κωλοτούμπα.
Παρά το γεγονός ότι οι 2 πλευρές ''έπαιξαν σκληρό πόκερ'' στις διαπραγματεύσεις επί σχεδόν 1 μήνα, η καταλυτική παρέμβαση της Marlboro οδήγησε τελικά σε συμφωνία: ο Mansell υπέγραψε για 1 χρόνο με απολαβές 10 εκατομμυρίων δολαρίων και έδωσε το παρόν στην παρουσίαση της MP4/10.

Dennis Mansell Magnussen

Αν η προδιάθεση της συνεργασίας Mansell-Dennis ήταν αρνητική, οι δοκιμές που έκανε το ''λιοντάρι'' με το νέο μονοθέσιο την έκανε χειρότερη.
Ο Mansell δε χωρούσε στο πολύ στενό για τα κυβικά του cockpit και οι φήμες για τη μη συμμετοχή του μέχρι να γίνει τροποποίηση αποδείχθηκαν αληθινές: στα 2 πρώτα GP της χρονιάς, στο τιμόνι της 2ης MP4/10 βρέθηκε ο δοκιμαστής Mark Blundell.

Blundell 2

Στην Imola, 3ο αγώνα της χρονιάς, το νέο cockpit ήταν έτοιμο, με τον Mansell να πραγματοποιεί ένα κακό ντεμπούτο, τερματίζοντας στην 10η θέση.
Με τις σχέσεις Mansell-Dennis ιδιαίτερα τεταμένες, η λύση της συνεργασίας έδειχνε θέμα χρόνου.
Η ανακοίνωση της McLaren μετά τον αγώνα της Ισπανίας (όπου ''άδειασε'' τον Βρετανό, δηλώνοντας ότι ο ίδιος επέλεξε να εγκαταλείψει ενώ δεν υπήρχε μηχανικό πρόβλημα) σε συνδυασμό με τη συμφωνία της αποζημίωσης, επίσπευσε τις διαδικασίες.
Μετά από μόλις 2 αγώνες, ο Mansell είπε αντίο στη McLaren, σε ένα άδοξο φινάλε της μεγάλης καριέρας του.

Mansell 1995 2

Μετά το κάζο της υπόθεσης Mansell, o Dennis ήθελε ως αντικαταστάτη του τον Heinz-Harald Frentzen της Sauber, το θέμα όμως ''κόλλησε'' στην αποζημίωση που ήθελε για το buy-out η ελβετική ομάδα.
Έτσι, προκρίθηκε η λύση Blundell, που έτρεξε εντέλει στο υπόλοιπο της χρονιάς.

1996: Alain Prost, Jan Magnussen

Blundell

Μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1995, δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι θα υπήρχε επανάληψη του σκηνικού των 2 προηγουμένων ετών όσον αφορά τη συγκρότηση του οδηγικού διδύμου.
Είχε προηγηθεί βλέπετε η ανακοίνωση στις 2 Οκτωβρίου, όπου η McLaren επισημοποίησε την έλευση του David Coulthard.
Παράλληλα, ο Jan Magnussen παρέμεινε στο ρόλο του δοκιμαστή, ενώ ο Alain Prost θα πραγματοποιούσε για 3η χρονιά δοκιμές με την ομάδα.
Τι συνέβη στις 10 Νοεμβρίου και ανέτρεψε τα δεδομένα;
Το ακόλουθο ατύχημα του Mika Hakkinen στις ελεύθερες δοκιμές της Αδελαϊδας:

 

Ο ''Ιπτάμενος Φινλανδός'' ήταν ευτυχώς ζωντανός, εντούτοις κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τη χρονική περίοδο της ανάρρωσής του.
Η ομάδα ήταν διατεθειμένη να περιμένει τον Φινλανδό, επειδή όμως δε μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να μην είναι έτοιμος να αγωνιστεί στους πρώτους αγώνες του 1996, έπρεπε να υπάρχει οδηγός έτοιμος να τον αντικαταστήσει.
Για 3η σερί χρονιά, ο Prost είδε το όνομά του να φιγουράρει για πιθανή επιστροφή στο sport, με τις φήμες να φουντώνουν όταν ανακοινώθηκε η πρόσληψή του σε θέση ειδικού συμβούλου.

Ο Γάλλος όμως, όπως είχε διαμηνύσει και το 1995, ήθελε μετοχές της McLaren.

Ήταν μια περίοδος που ''ψαχνόταν'' διοικητικά, επιδιώκοντας κατά κύριο λόγο να βρεθεί αφεντικό σε ομάδα.
Ο Dennis ήταν ανένδοτος, οπότε ρεαλιστικό ενδεχόμενο επιστροφής του Prost στην ενεργό δράση δεν υπήρχε.
Για το λόγο αυτό, προκρίθηκε η επιλογή Magnussen, που είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στο GP Ειρηνικού το 1995 (αντικαθιστώντας τον Hakkinen, που είχε κάνει εγχείρηση σκωληκοειδήτιδας) και έχαιρε εξαιρετικής εκτίμησης.

Magnussen Pacific 1995

Τελικά, δε χρειάστηκε αντικαταστάτης, καθώς ο Hakkinen ανάρρωσε έγκαιρα και έτσι το σίριαλ αντικατάστασής του δεν είχε κανένα αντίκρυσμα.

 

 

 

 

 

 

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

Email address:


i_vintageracing1_20120328_1616603270.jpg

KART POSTER