Tuesday, 18 August 2015 10:00

Bertrand Gachot: H φυλάκισή του, αφορμή για ένα διάσημο ντεμπούτο

Written by

GP Βελγίου, Spa-Francorchamps, 23-25 Αυγούστου 1991.
Η Formula 1 φτάνει στις βελγικές αρδένες με κυρίαρχη είδηση στα paddocks τη φυλάκιση (!) του οδηγού της Jordan, Bertrand Gachot.

1η ημερομηνία δημοσίευσης: 25/04/12

Την κενή θέση στη βρετανική ομάδα καταλαμβάνει κάποιος νεαρός ονόματι...Michael Schumacher, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στο μαγικό κόσμο της Formula 1.

Τη στιγμή που ο νεαρός Γερμανός ξεκινούσε μια λαμπρή καριέρα στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ο Gachot, μέσα από τα σίδερα της φυλακής, έβλεπε τη δική του καριέρα να οδεύει στην καταστροφή...



Gachot Jordan 1991 5

Η αιτία της φυλάκισης του Gachot εντοπίζεται χρονικά λίγους μήνες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος του 1991.
Μια ημέρα του Δεκεμβρίου του 1990 ενεπλάκη σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα ήσσονος σημασίας στο Λονδίνο.
Διαπληκτίστηκε όμως έντονα με τον έτερο εμπλεκόμενο στο συμβάν, τον οδηγό ταξί Eric Court, και χρησιμοποίησε ως αμυντικό μέσο δακρυγόνο spray (tear gas).
Ο Court έκανε αγωγή εναντίον του Gachot, η οποία συζητήθηκε εντέλει στα βρετανικά δικαστήρια λίγες ημέρες πριν το Βελγικό GP.
Το δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση έκρινε ότι η χρησιμοποίηση του spray ήταν υπερβολική και αντίθετη προς τις κείμενες διατάξεις και καταδίκασε τον Gachot σε φυλάκιση 6 μηνών, χωρίς αναστολή.
Έτσι, λίγες ημέρες πριν τον θεωρητικά ''εντός έδρας'' αγώνα του, οδηγήθηκε στις φυλακές του Brixton, όπου και εξέτισε τελικά 2 μήνες (καθότι η έφεσή του για τη μείωση της πρωτόδικης ποινής έγινε δεκτή).



Gachot Jordan 1991

Χρονικά, η ποινή που εξέτισε ο Gachot ήταν μικρή.
Οι συνέπειές της όμως για την περαιτέρω πορεία του ήταν δραματικές, καθότι τη στιγμή που καταδικάστηκε βρισκόταν στο καλύτερο σημείο της καριέρας του.
Η καταστροφική διετία 1989-1990, όταν και έτρεξε για λογαριασμό των μη ανταγωνιστικών Onyx, Rial και Coloni έδειχνε απλά μια άσχημη παρένθεση.
Το 1991 ο Gachot έδειχνε την εικόνα του ελπιδοφόρου οδηγού που είχε στις μικρότερες κατηγορίες, πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις στο τιμόνι της Jordan 191.
3 βαθμολογούμενοι τερματισμοί (5η θέση στον Καναδά και 6η στη Βρετανία και τη Γερμανία), ταχύτερος γύρος στην Ουγγαρία (τον αγώνα πριν το Βέλγιο που ήταν και ο τελευταίος του με τη Jordan) και μια πολύ σημαντική διάκριση εκτός Formula 1: νίκη σε επίπεδο γενικής στις 24 ώρες του Le Mans, στο τιμόνι του Mazda 787B (με team-mates τον Johnnie Herbert και τον Volker Weidler).

 
Gachot - Lemans 1991

 

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι από τη στιγμή που ήταν σε εξαιρετική φόρμα, η επάνοδος μετά τη φυλάκιση δεν θα ήταν πρόβλημα.
Για έναν οδηγό ''ψυχολογίας'' όμως, όπως ο Gachot, η φυλάκιση στοίχισε καταλυτικά.
Αποφυλακίστηκε λίγες ημέρες πριν το GP Ιαπωνίας και πήρε το πρώτο αεροπλάνο για τη Suzuka, ευελπιστώντας ότι θα επανακτούσε τη θέση του στη Jordan.
Ο Eddie Jordan όμως προτίμησε τον Alessandro Zanardi, αφήνοντας τον Gachot ''στα κρύα του λουτρού''.
Θέλοντας όσο τίποτε να τρέξει, ''χτύπησε την πόρτα'' και άλλων ομάδων, αλλά δεν υπήρχε διαθέσιμη θέση.
Έτσι, περιορίστηκε στο ρόλο του θεατή.
Από σπόντα έτρεξε τελικά στον τελευταίο αγώνα του 1991, που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία.
Ο τραυματισμός του Eric Bernard του έδωσε την ευκαιρία να τρέξει για λογαριασμό της Larrousse, η μη ανταγωνιστικότητα του μονοθεσίου όμως σε συνδυασμό με την κακή ψυχολογική κατάστασή του έφεραν τη μη πρόκριση στον αγώνα.


Gachot Larrousse 1992

Το 1992 παρέμεινε στη Larrousse, έχοντας στα χέρια του ένα μονοθέσιο λιγότερο ανταγωνιστικό σε σχέση με τη Jordan που οδηγούσε την προηγούμενη χρονιά.
Το πρόβλημα όμως δεν ήταν τόσο το μονοθέσιο, όσο η ψυχολογία του: σωρεία λαθών, είχε επιστρέψει στην εικόνα της διετίας 1989-1990.
Με εξαίρεση το Monaco, όταν και τερμάτισε για τελευταία φορά στην καριέρα του στους βαθμούς (6η θέση), ήταν σκιά του καλού του εαυτού.
Highlight στη σεζόν, η σύγκρουση με τον ομόσταυλό του Ukyo Katayama στον Καναδά και την Ιαπωνία:





Το 1993 τον βρήκε εκτός grid, σε μια προσπάθεια ανασύνταξης της καριέρας του.
Έτρεξε για μία και μοναδική φορά στο CART καθώς και στο ιαπωνικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού, εγκαινιάζοντας μια νέα συνεργασία με τη Honda.
Ετοίμαζε όμως την επιστροφή του στο grid για το 1994, σαν οδηγός – μέτοχος μίας ομάδας που είχε σαρώσει στις μικρές κατηγορίες και ήθελε να κάνει το παραπάνω βήμα στη Formula 1.
Η Pacific Grand Prix λοιπόν εμφανίστηκε στα paddocks της Βραζιλίας, 1ου αγώνα για το 1994 και ο Gachot ήταν αυτός που έδωσε την πρόκριση στον παρθενικό αγώνα.

 



 

Θα έτρεχε σε άλλους 4 αγώνες (Imola, Monaco, Montmelo, Montreal), καθώς το μονοθέσιο ήταν με διαφορά το χειρότερο στο grid: είχε σχεδιαστεί για το πρωτάθλημα του 1993, έπαιρνε κίνηση από τον V10 της Ilmor που χρησιμοποιούσε η March το 1992, χρήματα για εξέλιξη δεν υπήρχαν.
Η κατάσταση το 1995 βελτιώθηκε αισθητά, βραχνάς όμως ήταν και πάλι το οικονομικό μέρος.
Ο Gachot ξεκίνησε τη σεζόν, αντικαταστάθηκε όμως στο μέσο της από οδηγούς που πλήρωσαν για να τρέξουν (Giovanni Lavaggi, Jean-Denis Deletraz) προκειμένου να γλιτώσει η ομάδα τη χρεοκοπία.
Επέστρεψε για τους 3 τελευταίους αγώνες της χρονιάς, με ''κύκνειο άσμα'' την 8η θέση στην Αυστραλία, όπου έπεφτε η αυλαία του πρωταθλήματος.

 



Τη διετία 1994-1995 έτρεξε για λογαριασμό της Honda στις 24 ώρες του Le Mans, όπου και πραγματοποίησε τελικά την τελευταία του εμφάνιση στις πίστες το 1997.
Η επαφή του με τη Formula 1 όμως συνεχίστηκε, αυτή τη φορά από το ρόλο του χορηγού.
Ο Gachot δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στο χώρο των ενεργειακών ποτών, με τη Hype Energy, η οποία και ήταν χορηγός στην Arrows, στη Benetton και στη Williams.

 

Villeneuve 1997
 

Για το τέλος, μια αναφορά στο ιδιαίτερο ζήτημα της ιθαγένειας του Gachot, για την οποία εντέχνως δεν έγινε καμία αναφορά παραπάνω.
Γεννήθηκε στο Λουξεμβούργο, από Γάλλο πατέρα που κατείχε το αξίωμα του Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παρότι όμως κατείχε γαλλικό διαβατήριο, μέχρι το 1991 έτρεχε με αγωνιστική άδεια του Βελγίου, κατατασσόμενος στους πίνακες των στατιστικών ως Βέλγος.
Το 1992 πήρε γαλλική super licence, την οποία και διατήρησε μέχρι το τέλος της καριέρας του.
Το ποια εθνικότητα προέκρινε ο Gachot όμως, φαινόταν ξεκάθαρα από το κράνος του – και δεν ήταν ούτε η γαλλική, ούτε η βελγική, αλλά η ευρωπαϊκή: ο Gachot ήταν από τους πρώτους αυτοπροσδιοριζόμενους ''Ευρωπαίους πολίτες''.

f1grip avatar 240px 2013    autowebtv  rocketweb logo lizard 250    

Newsletter Sign Up

1958_monaco_grand_prix_20120328_1954062797.jpg

KART POSTER